Biogram:
Danilecki Piotr (1788-?), oficer armii Księstwa Warszawskiego i Królestwa Polskiego.
Urodzony 7 VIII 1788 w Pukarzowie koło Radomska.
Wstąpił na ochotnika jako żołnierz do 6 Pułku Piechoty Księstwa Warszawskiego 1 III 1809 w Serocku. Brał udział w bitwach i potyczkach podczas kampanii 1809 (Góra Kalwaria 3 V 1809, Sandomierz 13 i 17 V, gdzie został ranny w lewą nogę od kuli karabinowej) 1812 (oblężenie Bobrujska 4-16 IX 1812, Borysów 21 XI oraz Berezyna 28 XI, gdzie został ranny w prawą rękę kulą karabinową). Został mianowany podporucznikiem 9 I 1813. Jako podporucznik został przeznaczony do 15 Pułku Piechoty dnia 13 III 1813. Otrzymał krzyż srebrny orderu Virtuti Militari 26 VIII 1813. Brał udział w kampanii 1813 r. (Ebersdorf koło Löbau 9 IX 1813, Altenburg 6 X 1813, Frohburg 8 X 1813, Eschfeld 9 X 1813 oraz Lipsk 16 X 1813, kiedy to dostał się niewoli 19 X 1813, po tym jak został ranny kartaczem w prawe biodro i został skierowany do lazaretu w Lipsku). Powrócił do kraju 20 XI 1813, a następnie wcielony do kadrów 1 X 1814. Przeznaczony w stopniu porucznika do 8 Pułku Piechoty Liniowej 3 II 1815. W dniu 21 VIII 1819 Komisja Rządowa Wojny wydała świadectwo nr 227 na posiadanie krzyża Virtuti Militari. Dymisjonowany na własne żądanie w stopniu kapitana 17 I 1820. Powrócił do służby w stopniu porucznika do 8 Pułku Piechoty Liniowej 16 VII 1822. Awansowany na stopień kapitana 25 IV 1825.
