Biogram:
Dalecki Jan Konstanty (1792-1858), podoficer armii Księstwa Warszawskiego oraz oficer armii Królestwa Polskiego.
Urodził się 20 X 1792 r jako syn Michała, regenta granicznego bracławskiego i Barbary z Łopacińskich.
Po ukończeniu nauk w gimnazjum wileńskim 15 IX 1812 wszedł w służbę wojskową do 21 Pułku Jazdy Księstwa Warszawskiego jako żołnierz. Odbył kampanię 1812 r. przeciwko Rosji, brał udział w bitwach pod Mińskiem, Wilnem oraz Kownem. Postąpił na podoficera z przeznaczeniem do 5 Pułku Jazdy 25 XII 1812. Następnie został przeniesiony 25 XII 1813 w tym stopniu do 1 Pułku Jazdy. W 1813 r. walczył pod Gabel, Penig, Lipskiem oraz Hanau. W 1814 r. walczył we Francji pod Berry-au-Bac, Craonne, Laon, Arcis-sur-Aube i Saint Dizier. Przy organizacji Wojska Polskiego przeznaczony w 1815 r. do 3 Pułku Ułanów w stopniu wachmistrza starszego. Po ukończeniu Szkoły Podchorążych został awansowany ze stopnia starszego wachmistrza na podporucznika 3 Pułku Ułanów 12 V 1817. Był kilkukrotnie urlopowany: na 2 miesiące do guberni mińskiej i wileńskiej 30 X 1817, na 1 miesiąc do guberni mińskiej 27 IV 1819, na 2 miesiące do guberni mińskiej i wileńskiej 30 IX 1821 oraz na 1 miesiąc do guberni wileńskiej i mińskiej 23 XII 1824. Dnia 19/24 XI 1825 na własne żądanie otrzymał dymisję w stopniu porucznika z pozwoleniem noszenia munduru.
Od 25 VI 1829 pracował jako kontroler komory celnej granicznej II urzędu we Włodawie, na którą to posadę zainstalowany 1 VIII 1829. Za poświęcenie wykazane w czasie pożaru 26-27 VII 1830 r. we Włodawie ozdobiony 27 XI 1830 r. orderem św. Stanisława IV klasy (według innych danych 3 XI 1830 lub 27 IX 1830). W powstaniu 1830 r. udziału nie brał. Posiadał majątek nieruchomy sukcesyjny po rodzicach w guberni mińskiej, powiecie dziśnieńskim zwany Arcimowicze. W 1830 r. nabył dom murowany nr 195 w mieście Włodawa. 25 V 1842 zamienił stopień podporucznika na stopień sekretarza prowincjonalnego (według innych danych rozkazem najwyższym z dnia 27 IX 1850 zamieniona mu została ranga podporucznika, którą służąc w wojsku posiadał na rangę sekretarza prowincjonalnego).
Zmarł 8 III 1858 we Włodawie.
28 XII 1830 r. ożenił się w Międzyrzecu Podlaskim z Bogumiłą Dembińską ur. 1803 córką Andrzeja i Anny 9 I 1821. Miał z nią trójkę dzieci: Matyldę, ur. 15/17 III 1823, Feliksa, ur. 20 XI 1832 oraz Sabinę, ur. 11 VII 1836.
Funkcje poza służbą wojskową:
1829-06-25 kontroler komory celnej granicznej II urzędu we Włodawie; 1842-05-25 lub 1850-09-27 sekretarz prowincjonalny
