Biogram:
Daine Mikołaj Józef (1777-?), żołnierz armii francuskiej, oficer armii Księstwa Warszawskiego i Królestwa Polskiego.
Urodzony 13 X 1777 r. w Endaim (?) w Belgii, w rejonie Sambry i Mozy.
Wstąpił jako żołnierz do 19 batalionu armii Sambry i Mozy 2 VII 1792. Walczył w kampanii 1793 r. w Belgii oraz 1794 r. Został wcielony do 17 Pułku Lekkiego 30 IX 1795 (8 vendémiaire'a IV). Brał udział w kampanii 1795 r., 1796 r. i 1797 r. w Holandii oraz 1798. W 1799 r został ranny od postrzału w brzuch pod Philippsburgiem. W 1800 r. wszedł w skład armii Renu. Został postrzelony w lewe udo w czasie przeprawy przez most w Heidelbergu (Heilbronn 31 X 1799). Został postrzelony w lewe ramię i wzięty do niewoli pod Wiesloch 3 XII 1799. Brał udział w obronie w obronie de Montreui (?). Został mianowany kapralem 21 VII 1803 (2 thermidora XI), a następnie sierżantem 30 IX 1805 (8 vendémiaire'a XIV). W 1805 r. walczył pod Ulm, gdzie został dwukrotnie pchnięty bagnetem w brzuch i wzięty do niewoli oraz pod Austerlitz. Pełnił funkcje adiutanta-podoficera od 12 I 1806. Dnia 14 X 1806 został postrzelony w kolano podczas bitwy pod Jeną. Służbę wojskową w armii Księstwa Warszawskiego rozpoczął w 2 Pułku Piechoty, w którym 13 V 1807 mianowany został kapitanem (według innych danych dnia 13 V 1807 został przeniesiony do polskiego 2 Pułku Piechoty na stopień porucznika). Dnia 8 VIII 1807 otrzymał krzyż kawalerski Legii Honorowej. Został awansowany na kapitana 19 XI 1807. W 1807 r. (?) pod Pułtuskiem został ranny ponad okiem od lancy. Dnia 7 V 1807 otrzymał Krzyż Kawalerski Legii Honorowej. W kampanii austriackiej 1809 r. dnia 20 V 1809 odznaczył się przy zdobyciu Zamościa. Szef batalionu do 10 Pułku Piechoty Księstwa Warszawskiego 23 V 1809 (według innych danych dnia 27 V 1809 lub 5 V 1809 postąpił na stopień szefa batalionu). Pozostał w 2 Pułku Piechoty. Odznaczył się 12 VI 1809 w bitwie pod Gorzycami (Wrzawami), gdzie z 4 kompaniami 2 Pułku Piechoty, szwadronem jazdy oraz 2 działami tworzył lewe skrzydło wojsk polskich. Dnia 13 VI 1809 (według innych danych 25 II 1809) otrzymał Krzyż Kawalerski orderu Virtuti Militari nr 182 za odznaczenie się pod Wrzawami. Dnia 13 VIII 1811 przeniesiony zostaje w drodze wymiany stanowisk z S. Żarskim do 10 Pułku Piechoty. Brał udział w kampanii 1812 r. Odbył oblężenie Gdańska wyróżniając się ponownie 29 VIII 1813 w czasie jednej z potyczek pod Gdańskiem. Łącznie siedmiokrotnie odnosił rany. Przyjęty ponownie do służby francuskiej 26 XII 1813 przez gen. Jeana Rappa. Przeniesiony z 10 Pułku Piechoty (wg innych danych z 2 Pułku Piechoty) w stopniu majora do 2 Pułku Strzelców pieszych 4 II 1815, z powodu jednak niestawienia się w pułku zostaje 29 VIII 1815 wykreślony z kontrol.
