Biogram:
Dzierzbicki Seweryn Antoni herbu Topór (1790 vel 1792-?), oficer armii Księstwa Warszawskiego i Królestwa Polskiego.
Urodził się we wsi Żabia Wola (k. Warszawy) bądź w samej Warszawie, jako syn Franciszka, wojewodzica łęczyckiego, sędziego ziemiańskiego warszawskiego, i Józefy ze Skulskich.
Wstąpił jako żołnierz do 1 Pułku Piechoty Księstwa Warszawskiego w dniu 1 I 1808 r., awansował na sierżanta 15 IV 1808 r.
Mianowany został adiutantem-podoficerem 16 VI 1809 r., następnie podporucznikiem 8 VIII 1809 r. i porucznikiem 15 X 1811 r.
Uczestniczył w kampaniach w 1809 i 1812 r., w których wziął udział w bitwach pod Raszynem (19 IV 1809), Sandomierzem, w oblężeniu Bobrujska (4-16 IX 1812) i pod Borysowem (21 XI 1812), gdzie dostał się do niewoli w wyniku ranienia kulą karabinową w prawą nogę.
Jego awans na kapitana nastąpił 13 II 1813 r.
Po upadku Księstwa Warszawskiego przeniesiony z 1 Pułku Piechoty Księstwa Warszawskiego w stopniu kapitana do 1 Pułku Piechoty Liniowej 2 II 1815 r. Następnie przeniesiono go do 4 Pułku Strzelców Konnych w dniu 28 VIII 1815 r. Został również omyłkowo wcielony w stopniu porucznika do Batalionu Wzorowego Strzelców Piechoty 25 III 1816 r., lecz wykreślono go z kontrol 14 XI tego roku.
Urlopowany do guberni wołyńskiej od 3 II do 15 III 1816 r.
Mianowany dowódcą 1 Szwadronu, a 30 I 1830 r. został przeniesiony do 3 Pułku Strzelców Konnych z przeznaczeniem na dowódcę 2 Dywizjonu. Otrzymał Znak Honorowy za 20 lat służby w dniu 24 V 1830 r. (dokładnie za 20 lat, miesiąc i 9 dni, tj. od 15 IV 1810). Awansował na majora z przeznaczeniem do 2 Pułku Ułanów 13 I 1830 r.
Ożenił się 25 VII 1823 r. w Dmosinie z Klementyną z Przeździeckich.