Biogram:
Dąbrowski Jan (1790-?), oficer armii Księstwa Warszawskiego i armii Królestwa Polskiego. Urodził się w 1790 roku we wsi Laszków w Galicji, jako syn Tomasza i Katarzyny z Dorozyńskich obrządku grecko-katolickiego.
Wszedł w służbę jako żołnierz dnia 10 III 1806 r. Kapralem został z dniem 3 VI 1810 r. Otrzymał awans na sierżanta 10 XII 1811 r., podchorążym został w dniu 25 VII 1820 r. Następnie z podchorążego 1 Pułku Ułanów postąpił na podporucznika w Korpusie Inwalidów i Weteranów (przypisany do 5 Kompanii Weteranów) 30 IX lub 12 X 1821 r. Szlachectwo swoje udowodnił przy pomocy patentu na stopień podporucznika poprzez byłą Komisję Rządową Wojny (24 X 1821 r., nr 1521). Przeniesiony został do Korpusu Weteranów Czynnych z dniem 11 IX 1822 r. i przypisany 23 IX 1822 r. do Batalionu Weteranów Czynnych. Następnie trafił do kompanii poprawczej w twierdzy w Modlinie 24 I 1825 r. Od 11 III 1825 r. przeniesiono go do Korpusu Inwalidów i Weteranów, (5 Kompania Weteranów) w województwie sandomierskim. Następnie umieszczony został w 2 Kompanii 3 Batalionu Korpusu w województwie sandomierskim. Ponownie umieszczono go w Komendach Inwalidnych w 10 okręgu straży wewnętrznej w dniu 20 III 1835 r. Został zapisany do Ksiąg Genealogicznych 15 XI 1835 r., a Heroldia zatwierdziła jego szlachectwo 17 X 1837 r.
