Dyzmanowicz Andrzej

Biogram:

---

Dyzmanowicz Andrzej (1788-?), oficer armii Księstwa Warszawskiego i Królestwa Polskiego. Urodził się 25 III 1778 r. we wsi Budniszki w powiecie upickim, w guberni wileńskiej, jako syn Andrzeja i Anny z Kondrackich. Do 1811 r. uczęszczał do szkół w Birżach i Traszkunach - łącznie 7 lat. Zaciągnął się 10 VII 1812 r. na ochotnika w stopniu furiera do 19 Pułku Piechoty formowanego na Litwie. Awansował 10 X na starszego sierżanta. W czasie odwrotu uczestniczył w bitwach i potyczkach pod Malatami, Wiłkomierzem i Tylżą (28 XII), został ranny od kuli w lewe ramię i pchnięty piką kozacką w lewą nogę i dostał się do niewoli rosyjskiej, w której przebywał 2 lata. Po powrocie do kraju umieszczony został 14 III 1815 r. w stopniu starszego sierżanta w 4 Pułku Strzelców Pieszych. Dymisjonowano go na własne żądanie w stopniu podporucznika 22 X vel 12 XI 1824 r. Od 1825 r. do wejścia do służby wojskowej w 1831 r. był zatrudniony w biurach Komisji Województwa Lubelskiego.

Funkcje poza służbą wojskową:

---

1831-??-?? - zatrudniony w biurach Komisji Województwa Lubelskiego;

Indeks osobowy:

---

Dyzmanowicz Andrzej; Dyzmanowicz Anna z d. Kondracka; Kondracka Anna zob. Dyzmanowicz Anna;

Indeks geograficzny:

---

Birże; Budniszki; Malaty; Traszkuny; Tylża; Wiłkomierz;