Biogram:
Dambrowski Józef (1793/1794-?), oficer armii Księstwa Warszawskiego i Królestwa Polskiego.
Urodzony 19 III 1793 (lub 24 VIII 1794) w Pianowie, parafia i powiat Kościan lub w Pijanowicach w Wielkim Księstwie Poznańskim, parafia Krobia, powiat gostyński.
Wstąpił do wojska Księstwa Warszawskiego w stopniu kaprala do 11 Pułku Piechoty 1 III 1810. Awansowano go na stopień furiera dnia 5 VII 1811, a następnie sierżanta dnia 1 I 1812. Dnia 1 IV 1812 ostał mianowany adiutantem-podoficerem. Brał udział w kampaniach 1812 r. (Labiau, Dyneburg 30 VII) oraz 1813 r. (obrona Gdańska 29 XII, kiedy to w czasie jednej z wycieczek został ranny w prawą nogę kulą karabinową). Awansowano go na stopień podporucznika dnia 12 III 1813. Dnia 2 II 1815 przeniesiono go z 11 Pułku Piechoty Księstwa Warszawskiego w stopniu podporucznika do 2 Pułku Piechoty Liniowej. W "Roczniku Wojskowym" Królestwa Polskiego z lat 1817-1826 prowadzony był jako Dąbrowski. Awansowany na stopień porucznika 13 IV 1819. Został urlopowany na 30 dni do Księstwa Poznańskiego 20 XII 1821. Awansowano go na stopień kapitana 6 Pułku Piechoty Liniowej 14 IV 1827. Przeniesiony do 2 Pułku Piechoty Liniowej 20 IV 1829. Otrzymał Znak Honorowy za 15 lat służby w dniu 24 V 1830 (17 lat i 20 dni tj. od 4 V 1813).
