Biogram:
Drac Jan (1792-?), oficer armii Księstwa Warszawskiego i armii Królestwa Polskiego. Urodził się w 29 V 1792 r. jako syn Karola i Anny z Dollingerów.
Ze Szkoły Artylerii i Inżynierów Księstwa Warszawskiego postąpił 4 IV 1812 r. na stopień podporucznika do 11 Pułku Piechoty, w którym awansował jeszcze na porucznika. Brał udział w kampanii 1812 r. w Prusach Wschodnich (Labiawa 3 I 1813 r., Melancken, Mühlhausen) oraz obronie Gdańska w 1813 r.
Został przeniesiony 24 I 1815 r. z 11 Pułku Piechoty Księstwa Warszawskiego w stopniu porucznika do Korpusu Artylerii, a 5 XII 1815 r. odkomenderowany na adiutanta polowego gen. bryg. Jakuba Redla. Dnia 6 IX 1824 r. został mianowany kapitanem II klasy z pozostawieniem przy pełnionych obowiązkach. Otrzymał 24 V 1830 r. Znak Honorowy, za 15 lat służby (17 lat, 11 miesięcy i 28 dni tj. od 26 V 1812 r.). Został zdymisjonowany 6 XI 1830 r. na własne żądanie z powodu spraw rodzinnych w stopniu kapitana I klasy z pensją i z pozwoleniem noszenia munduru. W 1840 r. pobierał pensję retretową w wysokości 2502,12 złotych z Kasy Mazowieckiej.
