Biogram:
Derpowski Tomasz, oficer Legii Polsko-Włoskiej, Legii Nadwiślańskiej, armii francuskiej i armii Królestwa Polskiego (1779-?).
Urodził się 15 XII 1779 r. we wsi Zawadka w Galicji. Wstąpił jako żołnierz do powstania krakowskiego 15 X 1806 r. W kampanii 1807 r. walczył pod Tarnowskimi Górami , brał udział w oblężeniu Gdańska. Sierżant z przeniesieniem do Pułku Ułanów Legii Polsko-Włoskiej 9 IX 1807 r. (od 20 III 1808 Pułku Ułanów Nadwiślańskich). Wraz z pułkiem walczył w latach 1808-1811 w Hiszpanii, uczestnicząc w szeregu bitew i potyczek: pod Almaraz (25 XII 1808r.), Consuegra (1809 r.), Ciudad-Real (27 III), Talavera-de-la-Reina (28 VII), Almonacid (11 VIII; gdzie został ranny w lewą nogę), Ocana (19 XI), przy przejściu gór Sierra-Morena, pod Malagą, Motrel, przy oblężeniu Morbelli, Xenta-de-Baul, Bassa (Baza), Lorca oraz przy oblężeniu Tariffy, w czasie którego 24 XII 1811 r. będąc ranny w obydwie ręce i w oba uda dostał się do niewoli hiszpańskiej i w której przebywał (na wyspie Cabrera) do jesieni 1814 r. Po powrocie do Francji umieszczony został 8 X w głównym zakładzie polskim w Soissons. Po powrocie Napoleona z Elby, przeznaczony został do kompanii grenadierów powstającego polskiego batalionu piechoty. Dnia 15 IV 1815 wcielony do 7 Pułku Szwoleżerów i w kampanii tego roku należał do załogi Paryża. Powrócił do kraju 4 II 1816 r. pod dowództwem gen. Jana Pawła Jerzmanowskiego. Z wojsk francuskich umieszczony w stopniu podporucznika do służby nieliniowej 13 IV 1816 r.
