Dulfus Stanisław August

Biogram:


Dulfus Stanisław August (1762-1847), oficer armii Księstwa Warszawskiego, kawaler orderu Virtuti Militari. Urodził się 22 III 1762 r. w Warszawie jako syn Jana Feliksa, radcy nadwornego sasko-polskiego, prezydenta miasta Warszawy, i Marianny de Mock. Wstąpił do wojska pruskiego w stopniu podchorążego z umieszczeniem w 4. Pułku Huzarów księcia Würtemberga V 1787 r. Został dymisjonowany 30 XI 1789 r. Został mianowany adiutantem-podporucznikiem w VIII Brygadzie (II Ukraińskiej) Kawalerii Narodowej 11 XII 1789 r., a następnie porucznikiem 18 VIII 1792 r. i majorem 12 IX 1794 r. Wstąpił w stopniu kapitana do Pułku Jazdy Legionów Polskich we Włoszech 12 I 1801 r., z przeznaczeniem do 1 Kompanii 1 Szwadronu. W maju 1804 był dowódcą 5 Kompanii 1 Szwadronu. W 1814 r. we Francji wstąpił do 1. Kompanii Gwardii Honorowej. Został szefem szwadronu z przeznaczeniem do 2. Pułku Ułanów Księstwa Warszawskiego 1 IV 1807 r. Wrócił na stanowisko majora do 2 Pułku Ułanów 3 VIII tego roku. Został pułkownikiem z przeznaczeniem na dowódcę 4 Pułku Strzelców Konnych 20 III 1810 r. Przeszedł do 8 Pułku Ułanów 21 VII 1809 r. Odbył kampanie: 1792: Zieleńce 17 VI; 1794: Błonie 9 VII, Powązki 28 VII, 18 i 28 VIII, Kamionna 4 X; 1805/6: Castel Franco 24 XI 1805 r.; 1809: Nadarzyn 19 IV, Grochów 25 IV, Sandomierz 18 V; 1812: Smoleńsk 17 VIII, Możajsk V i 7 IX, Krasne, Czirikowo 29 IX, Woronowo, Berezyna 28 XI, gdzie został ranny w lewą nogę i miał pod sobą ubitego konia. Oprócz tego uczestniczył w bitwach w latach 1813 i 1814. Otrzymał order Virtuti Militari (nr 151 1 I 1808). Na własną prośbę nominacja została anulowana 3 IX 1809 r. przez księcia Józefa Poniatowskiego z pozwoleniem pozostania w 2 Pułku Ułanów ze stopniem majora. Dowództwo nad 8 Pułkiem Ułanów objął 3 VIII 1809 r. płk Kazimierz Rozwadowski. Powrócił do kraju 11 VIII 1814 r. Przeznaczony został na komendanta departamentu warszawskiego. Został mianowany z byłego komendanta departamentu warszawskiego w stopniu pułkownika do służby nieliniowej 6 VI 1816 r. Był dowódcą Korpusu Żandarmów od 13 XII 1816 r. Otrzymał Order Świętej Anny II klasy 6 V 1818 r. Umieszczony został na reformie 1 VI 1825 r. Umieszczony w wojsku do służby nieliniowej 25 XII 1828 r. Otrzymał Znak Honorowy za 30 lat służby 24 V 1830 r. (30 lat, 9 miesięcy, 8 dni). Zmarł 25 I 1847 r.

Miejsce urodzenia:


Warszawa

Ojciec:


Dulfus Jan Feliks

Matka:


Dulfus Marianna z d. de Mock

Funkcje wojskowe:


1789-12-11 adiutant-podporucznik; komendant departamentu warszawskiego; dowódca Korpusu Żandarmów

Indeks osobowy:


Dulfus Jan Feliks; Dulfus Marianna z d. de Mock; Poniatowski Józef; Rozwadowski Kazimierz; Mock Marianna de zob. Dulfus Marianna z d. de Mock;Württemberg, książę

Indeks geograficzny:


Berezyna, Błonie, Castel Franco, Czirikowo, Grochów, Kamionna, Krasne, Możajsk, Nadarzyn, Sandomierz, Smoleńsk, Woronowo, Zieleńce, Włochy, Warszawa,

Jak cytować:

Dulfus Stanisław August, Materiały biograficzne Zbigniewa Zacharewicza do słownika oficerów wojsk polskich 1815-1831, oprac. zesp. pod red. Adama Świątka, 05.01.2026, www.bazazacharewicza.pl [dostęp: 01.10.2026] [ kopiuj ]

Napisz do nas

captcha

Projekt realizowany w Instytucie Historii Uniwersytetu Jagiellońskiego we współpracy z Fundacją Centrum Dokumentacji Czynu Niepodległościowego w Krakowie. Sfinansowano ze środków Wydziału Historycznego Uniwersytetu Jagiellońskiego.

              Materiały biograficzne Zbigniewa Zacharewicza