Dulfus Stanisław August (1762-1847), oficer armii Księstwa Warszawskiego, kawaler orderu Virtuti Militari.
Urodził się 22 III 1762 r. w Warszawie jako syn Jana Feliksa, radcy nadwornego sasko-polskiego, prezydenta miasta Warszawy, i Marianny de Mock.
Wstąpił do wojska pruskiego w stopniu podchorążego z umieszczeniem w 4. Pułku Huzarów księcia Würtemberga V 1787 r.
Został dymisjonowany 30 XI 1789 r. Został mianowany adiutantem-podporucznikiem w VIII Brygadzie (II Ukraińskiej) Kawalerii
Narodowej 11 XII 1789 r., a następnie porucznikiem 18 VIII 1792 r.
i majorem 12 IX 1794 r. Wstąpił w stopniu kapitana do Pułku Jazdy Legionów Polskich we Włoszech 12 I 1801 r., z przeznaczeniem do 1 Kompanii 1 Szwadronu. W maju 1804 był dowódcą 5 Kompanii 1 Szwadronu.
W 1814 r. we Francji wstąpił do 1. Kompanii Gwardii Honorowej.
Został szefem szwadronu z przeznaczeniem do 2. Pułku Ułanów Księstwa Warszawskiego 1 IV 1807 r.
Wrócił na stanowisko majora do 2 Pułku Ułanów 3 VIII tego roku.
Został pułkownikiem z przeznaczeniem na dowódcę 4 Pułku Strzelców Konnych 20 III 1810 r. Przeszedł do 8 Pułku Ułanów 21 VII 1809 r.
Odbył kampanie:
1792: Zieleńce 17 VI;
1794: Błonie 9 VII, Powązki 28 VII, 18 i 28 VIII, Kamionna 4 X;
1805/6: Castel Franco 24 XI 1805 r.;
1809: Nadarzyn 19 IV, Grochów 25 IV, Sandomierz 18 V;
1812: Smoleńsk 17 VIII, Możajsk V i 7 IX, Krasne, Czirikowo 29 IX, Woronowo, Berezyna 28 XI, gdzie został ranny w lewą nogę i miał pod
sobą ubitego konia. Oprócz tego uczestniczył w bitwach w latach 1813 i 1814.
Otrzymał order Virtuti Militari (nr 151 1 I 1808).
Na własną prośbę nominacja została anulowana 3 IX 1809 r. przez księcia Józefa Poniatowskiego z pozwoleniem pozostania w 2 Pułku Ułanów ze stopniem majora. Dowództwo nad 8 Pułkiem Ułanów objął 3 VIII 1809 r. płk Kazimierz Rozwadowski.
Powrócił do kraju 11 VIII 1814 r. Przeznaczony został na komendanta departamentu warszawskiego. Został mianowany z byłego komendanta departamentu warszawskiego w stopniu pułkownika do służby nieliniowej
6 VI 1816 r. Był dowódcą Korpusu Żandarmów od 13 XII 1816 r.
Otrzymał Order Świętej Anny II klasy 6 V 1818 r. Umieszczony został na reformie 1 VI 1825 r.
Umieszczony w wojsku do służby nieliniowej 25 XII 1828 r.
Otrzymał Znak Honorowy za 30 lat służby 24 V 1830 r. (30 lat, 9 miesięcy, 8 dni).
Zmarł 25 I 1847 r.
Miejsce urodzenia:
Warszawa
Ojciec:
Dulfus Jan Feliks
Matka:
Dulfus Marianna z d. de Mock
Funkcje wojskowe:
1789-12-11 adiutant-podporucznik;
komendant departamentu warszawskiego;
dowódca Korpusu Żandarmów
Indeks osobowy:
Dulfus Jan Feliks;
Dulfus Marianna z d. de Mock;
Poniatowski Józef;
Rozwadowski Kazimierz;
Mock Marianna de zob. Dulfus Marianna z d. de Mock;Württemberg, książę
Dulfus Stanisław August, Materiały biograficzne Zbigniewa Zacharewicza do słownika oficerów wojsk polskich 1815-1831, oprac. zesp. pod red. Adama Świątka, 05.01.2026, www.bazazacharewicza.pl [dostęp: 01.10.2026] [ kopiuj ]
Projekt realizowany w Instytucie Historii Uniwersytetu Jagiellońskiego we współpracy z Fundacją Centrum Dokumentacji Czynu Niepodległościowego w Krakowie. Sfinansowano ze środków Wydziału Historycznego Uniwersytetu Jagiellońskiego.