Dulfus Henryk Maciej Stanisław
Biogram:
Dulfus Henryk Maciej Stanisław (1776-1827), oficer armii Księstwa Warszawskiego i Legii Polsko-Włoskiej.
Urodził się 25 II 1776 r. w Warszawie jako syn Jana Feliksa, radcy nadwornego sasko-polskego, prezydenta miasta Warszawy, i Marianny de Mock.
Wstąpił jako towarzysz do IV Brygady Kawalerii Narodowej (II małopolskiej) 1790 r. Postąpił na namiestnika do V Brygady Kawalerii Narodowej (III ukraińskiej) w 1791 r. Odbył kampanię 1792 r. i brał udział w bitwie pod Granne (24 VII 1792 r.).
Mianowany został 23 IV 1794 r. adiutantem cywilno-wojskowym Rady Zastępczej Tymczasowej, a następnie Rady Najwyższej Narodowej z pensją roczną. 2000 złotych polskich (licząc od 1 VI 1794 r.).
Wstąpił w stopniu adiutanta-podoficera do ułanów Legii Polsko-Włoskiej. Mianowany został podporucznikiem 19 VI 1802 r. z umieszczeniem w 2 Kompanii 2 Szwadronu (nominacja z 13 VIII 1802 r.).
Przeszedł do strzelców konnych gwardii Prezydenta Włoch 8 X 1803 r. Postąpił na porucznika do pułku dragonów Napoleona 26 IV 1806 r. Awansował na kapitana adiutanta majora do p. Royale d'Istrie 8 VII 1806 r. Przeniesiony do armii Księstwa Warszawskiego z umieszczeniem w Sztabie Generalnym w stopniu kapitana adiunkta
7 IX 1808 r. Mieszkał przy Nowym Świecie nr 1245.
W armii Księstwa Warszawskiego mianowany został 7 IX 1808 r. kapitanem w Sztabie Głównym. W dniu 20 X 1808 r. postąpił na stopień szefa batalionu z przeznaczeniem jako nadliczbowy do 3 Pułku Piechoty, skąd 27 V 1809 r. przeniesiony został do 8 Pułku Piechoty. Był w 5 Pułku Piechoty Galicyjsko-Francuskiej od 9 X 1809 r. Przechodzi następnie do 16. Pułku Piechoty, aby 27 XII 1811 r. otrzymać awans na majora w 13. Pułku Piechoty i w tym stopniu wrócił 2 I 1812 r. do 8 Pułku Piechoty.
Odbył kampanie w latach: 1794, 1805, 1806 w Księstwie Neapolitańskim, 1807 w Dalmacji i nad Adriatykiem oraz 1809.
Z 8 Pułku Piechoty Księstwa Warszawskiego w stopniu podpułkownika umieszczony został w Korpusie Inwalidów i Weteranów IX 1814 r. Dnia 20 XI tego roku odznaczono go krzyżem kawalerskim (nr 3588) Legii Honorowej.
Do 5 Korpusu Inwalidów i Weteranów należał od 18 XII 1816 r.
W 1820 r. mieszkał w Radomiu
Ożenił się z Katarzyną z Fronczewskich vel Franczewskich i miał z nią syna Henryka Jana Antoniego Marka, urodzonego 19 VII 1808 r.
Ochrzczony 7 VI 1809 r. w kościele św. Marii w Warszawie; przez 2 lata uczęszczał do Szkoły Wojewódzkiej w Radomiu, w 1820 r. wstąpił
do Korpusu Kadetów w Kaliszu.
Po śmierci pozostawił po sobie wdowę oraz dzieci. Miał syna Bolesława Antoniego Stanisława, urodzonego 4 I 1813 r. w Częstochowie, który był oficerem Wojska Polskiego. Miał córkę Emilię Teklę Walerię urodzoną 27 V. Członkowie rodziny otrzymali renty wdowią i sierocą w łącznym rocznym wymiarze 649 złotych polskich. Żonie i dzieciom wypłacono po 824,15 złotych polskich w kasie głównej Komisji Województwa Mazowieckiego w Warszawie.
W 1832 r. wdowa renty już nie otrzymała.
Zmarł 13 XI 1827 r.
Miejsce urodzenia:
Warszawa
Matka:
Dulfus Marianna z d. de Mock
Funkcje wojskowe:
1794-04-23 adiutant cywilno-wojskowy Rady Zastępczej Tymczasowej (później Rady Najwyższej Narodowej);
1806-07-08 kapitan adiutant;
????-??-?? adiutant-podoficer;
????-??-?? kapitan adiunkt;
Żona:
Fronczewska (Franczewska) Katarzyna
Dzieci:
Dulfus Henryk Jan Antoni Marek;
Dulfus Bolesław Antoni Stanisław, oficer Wojska Polskiego;
Dulfus Emilia Tekla Waleria
Indeks osobowy:
Dulfus Bolesław Antoni Stanisław;
Dulfus Emilia Tekla Waleria;
Dulfus Henryk Jan Antoni Marek;
Dulfus Jan Feliks;
Dulfus Katarzyna z d. Fronczewska (Franczewska);
Dulfus Marianna z d. de Mock;
Fronczewska (Franczewska) Katarzyna zob. Dulfus Katarzyna z d. Fronczewska (Franczewska);
de Mock Mariianna zob. Dulfus Marianna z d. de Mock
Indeks geograficzny:
Częstochowa;
Kalisz;
Radom;
Warszawa;
Granne;
Księstwo Neapolitańskie;
Dalmacja;
Adriatyk;
