Dembiński Wojciech
Biogram:
Dembiński Wojciech (1781-?), oficer wojsk Księstwa Warszawskiego oraz armii Królestwa Polskiego.
Urodził się 14 IV 1781 r. we wsi Koźle w województwie krakowskim. Wstąpił w stopniu podoficera do 2 Pułku Ułanów Księstwa Warszawskiego 29 XII 1806 r. Przeznaczony tego samego dnia przez płk. Czesława Pakosza z pełnomocnictwa gen. Jana Henryka Dąbrowskiego pod rozkazy gen. Stanisława Woyczyńskiego, komendanta departamentu płockiego. Podporucznik od 12 I 1807 r., walczył pod Tczewem (23 II). W kampanii 1809 r. walczył pod Nadarzynem (19 IV) oraz Sandomierzem (18 V). Dnia 1 I 1810 r. odznaczony orderem Virtuti Militari IV klasy (Krzyż Złoty). Mianowany porucznikiem 23 IV 1810 r., a 10 VI 1812 r. kapitanem. W kampanii rosyjskiej 1812 r. brał udział w bitwie pod Mirem (10 VII), blokadzie Bobrujska 4-16 IX, walczył pod Borysowem (21 XI) oraz nad Berezyną (28 XI). Za kampanię 1812 roku odznaczony orderem Virtuti Militari III klasy (Krzyż Kawalerski). Następnie odkomenderowany do Pułku Krakusów (?). Brał udział w obronie Drezna (od 7 X do 11 XI 1813 r.), gdzie został wzięty do niewoli ( przebywał w niej do 12 V 1814 r.). Dnia 13 II 1815 r. przeniesiony z 2 Pułku Ułanów Księstwa Warszawskiego w stopniu kapitana do 4 Pułku Strzelców Konnych. Królestwa Polskiego. Uzyskał 26 XII 1819 r. świadectwo Komisji Rządowej Wojny nr 330 na posiadanie krzyża Virtuti Militari. Przeniesiony do Korpusu Pociągu 9 I 1822 r., wraca do 4 Pułku Strzelców Konnych 17 II 1822 r. Urlopowany na 12 dni do Wielkiego Księstwa Poznańskiego i Torunia 28 X 1828 r. Awansowany na majora z przeznaczeniem do 3 Pułku Strzelców Konnych na dowódcę 1. Dywizjonu 20 IV 1829 r. po płk. Stefanie Ziemięckim. Wyrokiem dywizyjnego sądu wojennego za niezapobieżenie gwałtownym wystąpieniom w pułku skazany wraz z kpt. Wojciechem Stangenbergiem na 3 miesiące aresztu. Przeniesiony na reformę z przykomenderowaniem do 3 Pułku Strzelców Konnych (za przekroczenie swoich obowiązków) 6 X 1830 r. Ożeniony z Julią, która jako wdowa po nim pobierała wsparcie z Kasy Głównej Mazowieckiej w 1840 r. Z nią dzieci: Wojciech Ignacy, Józefa Kamilla, Franciszek, Zofia Katarzyna.
Miejsce urodzenia:
Koźle (województwo krakowskie)
Funkcje wojskowe:
1829-04-20 dowódca 1. dywizjonu w 3. Pułku Strzelców Konnych
Żona:
Dembińska Julia z d.?????
Dzieci:
Dembiński Wojciech Ignacy;
Dembińska Józefa Kamilla;
Dembiński Franciszek;
Dembińska Zofia Katarzyna;
Indeks osobowy:
Dąbrowski Jan Henryk (generał);
Dembińska Józefa Kamilla;
Dembińska Julia;
Dembińska Zofia Katarzyna;
Dembiński Franciszek;
Dembiński Wojciech Ignacy;
Dembiński Wojciech;
Pakosz Czesław (pułkownik);
Stangenberg Wojciech (kapitan);
Woyczyński Stanisław (generał, komendant departamentu płockiego);
Ziemięcki Stefan (pułkownik);
Indeks geograficzny:
Berezyna;
Bobrujsk;
Borysów;
Drezno;
Koźle (województwo krakowskie);
Mir;
Nadarzyn;
Płock (departament);
Poznań (Wielkie Księstwo Poznańskie);
Sandomierz;
Tczew;
Toruń;
Jak cytować:
Dembiński Wojciech, Materiały biograficzne Zbigniewa Zacharewicza do słownika oficerów wojsk polskich 1815-1831, oprac. zesp. pod red. Adama Świątka, 05.01.2026, www.bazazacharewicza.pl [dostęp: 01.10.2026] [ kopiuj ]