Dembiński Wojciech

Biogram:


Dembiński Wojciech (1781-?), oficer wojsk Księstwa Warszawskiego oraz armii Królestwa Polskiego. Urodził się 14 IV 1781 r. we wsi Koźle w województwie krakowskim. Wstąpił w stopniu podoficera do 2 Pułku Ułanów Księstwa Warszawskiego 29 XII 1806 r. Przeznaczony tego samego dnia przez płk. Czesława Pakosza z pełnomocnictwa gen. Jana Henryka Dąbrowskiego pod rozkazy gen. Stanisława Woyczyńskiego, komendanta departamentu płockiego. Podporucznik od 12 I 1807 r., walczył pod Tczewem (23 II). W kampanii 1809 r. walczył pod Nadarzynem (19 IV) oraz Sandomierzem (18 V). Dnia 1 I 1810 r. odznaczony orderem Virtuti Militari IV klasy (Krzyż Złoty). Mianowany porucznikiem 23 IV 1810 r., a 10 VI 1812 r. kapitanem. W kampanii rosyjskiej 1812 r. brał udział w bitwie pod Mirem (10 VII), blokadzie Bobrujska 4-16 IX, walczył pod Borysowem (21 XI) oraz nad Berezyną (28 XI). Za kampanię 1812 roku odznaczony orderem Virtuti Militari III klasy (Krzyż Kawalerski). Następnie odkomenderowany do Pułku Krakusów (?). Brał udział w obronie Drezna (od 7 X do 11 XI 1813 r.), gdzie został wzięty do niewoli ( przebywał w niej do 12 V 1814 r.). Dnia 13 II 1815 r. przeniesiony z 2 Pułku Ułanów Księstwa Warszawskiego w stopniu kapitana do 4 Pułku Strzelców Konnych. Królestwa Polskiego. Uzyskał 26 XII 1819 r. świadectwo Komisji Rządowej Wojny nr 330 na posiadanie krzyża Virtuti Militari. Przeniesiony do Korpusu Pociągu 9 I 1822 r., wraca do 4 Pułku Strzelców Konnych 17 II 1822 r. Urlopowany na 12 dni do Wielkiego Księstwa Poznańskiego i Torunia 28 X 1828 r. Awansowany na majora z przeznaczeniem do 3 Pułku Strzelców Konnych na dowódcę 1. Dywizjonu 20 IV 1829 r. po płk. Stefanie Ziemięckim. Wyrokiem dywizyjnego sądu wojennego za niezapobieżenie gwałtownym wystąpieniom w pułku skazany wraz z kpt. Wojciechem Stangenbergiem na 3 miesiące aresztu. Przeniesiony na reformę z przykomenderowaniem do 3 Pułku Strzelców Konnych (za przekroczenie swoich obowiązków) 6 X 1830 r. Ożeniony z Julią, która jako wdowa po nim pobierała wsparcie z Kasy Głównej Mazowieckiej w 1840 r. Z nią dzieci: Wojciech Ignacy, Józefa Kamilla, Franciszek, Zofia Katarzyna.

Miejsce urodzenia:


Koźle (województwo krakowskie)

Funkcje wojskowe:


1829-04-20 dowódca 1. dywizjonu w 3. Pułku Strzelców Konnych

Żona:


Dembińska Julia z d.?????

Dzieci:


Dembiński Wojciech Ignacy; Dembińska Józefa Kamilla; Dembiński Franciszek; Dembińska Zofia Katarzyna;

Indeks osobowy:


Dąbrowski Jan Henryk (generał); Dembińska Józefa Kamilla; Dembińska Julia; Dembińska Zofia Katarzyna; Dembiński Franciszek; Dembiński Wojciech Ignacy; Dembiński Wojciech; Pakosz Czesław (pułkownik); Stangenberg Wojciech (kapitan); Woyczyński Stanisław (generał, komendant departamentu płockiego); Ziemięcki Stefan (pułkownik);

Indeks geograficzny:


Berezyna; Bobrujsk; Borysów; Drezno; Koźle (województwo krakowskie); Mir; Nadarzyn; Płock (departament); Poznań (Wielkie Księstwo Poznańskie); Sandomierz; Tczew; Toruń;

Jak cytować:

Dembiński Wojciech, Materiały biograficzne Zbigniewa Zacharewicza do słownika oficerów wojsk polskich 1815-1831, oprac. zesp. pod red. Adama Świątka, 05.01.2026, www.bazazacharewicza.pl [dostęp: 01.10.2026] [ kopiuj ]

Napisz do nas

captcha

Projekt realizowany w Instytucie Historii Uniwersytetu Jagiellońskiego we współpracy z Fundacją Centrum Dokumentacji Czynu Niepodległościowego w Krakowie. Sfinansowano ze środków Wydziału Historycznego Uniwersytetu Jagiellońskiego.

              Materiały biograficzne Zbigniewa Zacharewicza