Biogram:
Dembiński Maciej, herbu Rawicz (1777-1847), oficer armii koronnej, armii Księstwa Warszawskiego i armii Królestwa Polskiego
Urodził się 24 II 1777 we wsi Kozłowie (powiat Kielce). Syn Wojciecha i Katarzyny ze Zbierzchowskich. Wstąpił jako towarzysz do grenadierów
pieszych krakowskich (Brygada Małopolska) 25 I 1793, mianowany chorążym 13 IV 1794. W insurekcji kościuszkowskiej 1794 r. brał udział w bitwie pod Szczekocinami (6 VI) i w obronie Warszawy (13 VII-6 IX), podczas której został ranny. Wstąpił w stopniu porucznika do 2 Pułku Jazdy Księstwa Warszawskiego 10 XII 1806 r. Przeznaczony 29 (lub 28) XII 1806 r. przez płk. Czesława Pakosza z pełnomocnictwa gen. Jana Henryka Dąbrowskiego pod rozkazy gen. Stanisława Woyczyńskiego, komendanta departamentu płockiego. Awansowany na kapitana 26 IV 1807 r. Raniony kulą w lewą nogę pod Passenheim (3 lub 30 V 1807). Walczył w kampanii 1809 r. pod Serockiem, Raszynem (19 IV), Grochowem (25 IV), Sandomierzem (18 V), Tczewem oraz Wrzawami (12 VI). Odznaczony został orderem Virtuti Militari III klasy (Krzyż Kawalerski) 15 VIII 1809 r. (patent nr 2047 z 1 I 1810 r.). Przeniesiony do 2 Pułku Jazdy Galicyjsko-Francuskiej 11 XI 1809, potem do 10 Pułku Huzarów Księstwa Warszawskiego 9 X 1810 r., a następnie do 1 Pułku Strzelców Konnych 20 IV 1810 r. (?) jako szef szwadronu. W czasie kampanii rosyjskiej 1812 r. walczył pod Grodnem (30 VI), Mirem (10 VII), Romanowem (14 VII). Awansowany na majora 22 VIII 1812 r. Wzięty do niewoli w bitwie nad Berezyną (28 XI), z której powrócił do pułku. Dnia 13 II 1815 r. przeniesiony w stopniu podpułkownika z 1 Pułku Strzelców Konnych armii Księstwa Warszawskiego do 4 Pułku Strzelców Konnych armii Królestwa Polskiego. Dowódca 1 dywizjonu. Mianowany pułkownikiem 18 X 1820 r. W latach 1822-1823 oraz 1826-1828 dowódca pułku rezerwowego Dywizji Strzelców Konnych ( stacjonującego w 1824 r. w Gąbinie). Odznaczony Orderem św. Anny II klasy z brylantami 9 XI 1823 r. Mianowany dowódcą 3 Pułku Strzelców Konnych 4 XI 1828 r. Nagrodzony przez cesarza Mikołaja brylantowym pierścieniem 30 III 1830 r. Otrzymał Znak Honorowy za 20 lat służby oficerskiej 24 V 1830 r. (za 23 lata, 4 miesiące i 26 dni). W 1840 r. pobierał pensję emerytalną w wysokości 5555,10 zł z Kasy Mazowieckiej. Zmarł 28 IV 1847 r. w Warszawie.
Indeks osobowy:
Dąbrowski Jan Henryk (generał);
Dembińska Katarzyna z d. Zbierzchowska;
Dembiński Maciej;
Dembiński Wojciech;
Mikołaj (cesarz rosyjski);
Pakosz Czesław (pułkownik);
Woyczyński (generał, dowódca departamentu płockiego);
Zbierzchowska Katarzyna - zob. Dembińska Katarzyna z d. Zbierzchowska;
