Biogram:
Domaniewski Jan herbu Lubicz (?-?), oficer w armii Księstwa Warszawskiego
Był synem Franciszka (?).
Wstąpił na ochotnika do wojska pruskiego jako żołnierz z przeznaczeniem do baterii artylerii konnej dowództwa kpt. Hahna w VI 1801 r. Został
bombardierem w VII 1801 r., a następnie podoficerem w 1806 r. Brał udział w kampanii 1806 przeciw Francji (Jena 14 X, Mecklemburg, Schwerin, Lubeka - został wzięty do niewoli francuskiej 15 XI); następnie w kampanii 1807 (Stolpen, Tczew 23 II, Friedland 14 VI). Wstąpił w stopniu wachmistrza do 5 Pułku Jazdy Wojska Polskiego jako starszy sierżant; został odznaczony srebrnym krzyżem Virtuti Militari nr 627 6 III 1808 r. Brał udział w kampanii 1809: Raszyn 19 IV, Góra 3 V, Sandomierz, Jarosław, nad Bugiem). Awansował na podporucznika z przeniesieniem do 10 Pułku Huzarów Księstwa Warszawskiego 12 VII 1809 r. Został mianowany porucznikiem 10 VI 1810 r. Brał udział w kampanii 1812, awansował na kapitana 9 X 1812 r., odznaczony złotym krzyżem Virtuti Militari za II 1812 r. W czasie organizacji wojska w 1813 umieszczony został w 13. Pułku Huzarów. Brał udział w kampanii 1813 r.: Bautzen, Lipsk, Hanau 30 X. Został wyznaczony na dowódcę II Kompanii 31 XII 1813 r., trafił do 1 Pułku Ułanów Księstwa Warszawskiego 12 II 1814 r. w stopniu kapitana. Został przeniesiony do 3 Pułku Strzelców Konnych 13 II 1815 r. Brał udział w kampanii 1814: Arcis-sur-Aube 20 III, Paryż 30 III. Dnia 7 VI 1824 r. trafił do służby nieliniowej z przykomenderowaniem do 3 Pułku Strzelców Konnych. Został zdymisjonowany z powodu złego stanu zdrowia z pensją i pozwoleniem noszenia munduru 5 I 1830 r. Odznaczono go Znakiem Honorowym za 20 lat służby 24 V 1830 r. (za 20 lat, 1 miesiąc, 23 dni, tj. od 12 XI 1809 r.).
