Biogram:
Dunin Walenty Wincenty herbu Łabędź (1792-?), oficer armii Księstwa Warszawskiego i armii Królestwa Polskiego.
Urodził się w 1792 r. we wsi Wrzos, w powiecie radomskim, w tamtejszej parafii jako syn Mikołaja i Wiktorii z Januszewiczów.
Służył w 5 Pułku Piechoty Księstwa Warszawskiego. Dnia 17 VII 1811 r. otrzymał nominację na podporucznika. Odbył oblężenie Gdańska, (w czasie którego 6 V 1813 r. awansowany został przez gen. Jeana Rappa na stopień porucznika. W dniu 25 III 1815 r. w stopniu porucznika został przeznaczony do Batalionu Wzorcowego Grenadierów, a 20 VI 1815 r. przeniesiony do Batalionu Grenadierów Gwardii. Odkomenderowany 29 VI 1817 r. na adiutanta batalionu polowego gen. bryg. Franciszka Żymirskiego r. Dnia 27 IX 1817 r. został przeniesiony do Pułku Grenadierów Gwardii z pozostawieniem przy pełnionych obowiązkach. Dnia 26 XI 1819 r. awansował na stopień kapitana z dalszym pełnieniem obowiązków adiutanta. Urlopowany był na 3 miesiące do Trenczyna i Baden 24 VI 1830 r.
W dniu 24 V 1830 r. odznaczony został Znakiem Honorowym za 15 lat służby (18 lat, 8 miesięcy, 4 dni tj. od 20 IX 1811).
