Biogram:
Dönhoff Stanisław (1785/1791-1839), oficer w armii Księstwa Warszawskiego i Królestwa Polskiego.
Urodził się 15 XI 1785 r. (według Łozy: 13 XI 1791 r.) w Warszawie jako syn Stanisława Ledóchowskiego, wojewodzica czerniechowskiego i Ludwiki Zyberg, wojewodziny brzeskiej, żony ślubnej Jana Tadeusza; trzech synów otrzymało nazwisko Dönhoff.
Wszedł do służby na podporucznika 3 Pułku Piechoty Księstwa Warszawskiego (później 11 Pułku Piechoty Księstwa Warszawskiego) 20 XI 1806 r., został odkomenderowany do pełniącego obowiązki adiunkta w sztabie gen. Jana Henryka Dąbrowskiego 20 XII 1806 r. Postąpił na porucznika 11 Pułku Piechoty 15 II 1807 r., (nominacja z 5 III). Brał udział w kampanii 1807 (oblężenie Gdańska). Awansował na kapitana 22 V 1808 r., został przeniesiony do 8 Pułku Piechoty 18 X 1811 r. Został adiunktem Sztabu Głównego 12 V 1812 r. Uczestniczył w kampanii 1812 r.: Friedland 14 VI i Smoleńsk 17 VIII. Dnia 24 VIII 1812 r. został kawalerem Legii Honorowej nr 31856. Mianowano go szefem batalionu 28 VIII 1812 r. W lutym 1813 r. był w Krzeszowicach. Brał udział w kampanii 1813: Możajsk 7 IX, Tarutino, Wiaźma, Berezyna 28 XI, Poenig, Katzbach; Lipsk 16-19 X. Trafił do niewoli 19 X 1813 r. (przebywał w niej do 14 IV 1814 r.). Został odznaczony złotym krzyżem Virtuti Militari nr 3808 12 IX 1813 r. i Orderem Obojga Sycylii 8 I 1815 r. Przeniesiono go ze Sztabu Głównego wojsk Księstwa Warszawskiego w stopniu majora na adjunkta Dyżurnego Głównego 14 II 1815 r. Postąpił na podpułkownika Kwatermistrzostwa Generalnego z odkomenderowaniem do sztabu Dyżurnego Głównego 27 VII 1815 r. (licząc od 15 VII). Został urlopowany na 28 dni do Rygi 27 II 1816 r. i na 15 dni do Brześcia Litewskiego 15 VII 1817 r. Został mianowany pułkownikiem 24 V 1829 r. Odznaczono go Znakiem Honorowym za 20 lat 24 V 1830 r. (23 lata, 2 miesiące, 6 dni, tj. od 12 III 1807 r.).
Zmarł 11 X 1839 r.
