Biogram:
Darewski Antoni (1774-1838), oficer armii Wielkiego Księstwa Litewskiego, naczelny ordonator armii Księstwa Warszawskiego oraz generał brygady armii Królestwa Polskiego.
Urodzony 15 X 1774 we wsi Świsłocz pod Grodnem na Litwie. Syn Jerzego, płka Legionów polskich we Włoszech i Heleny. W dniu 18 VII 1792 opuścił Szkołę Rycerską, w której przebywał od 1786 r.
Po ukończeniu szkoły wojskowej wstąpił na chorążego w 7 Regimencie Pieszym Litewskim 18 VI 1792. Brał udział w kampanii 1792 r. 25 V 1793 mianowany został chorążym w 7 Regimencie Pieszym Litewskim. 20 V 1794 postąpił na podporucznika (według innych danych 25 V 1793), a 29 VI 1794 na porucznika nr 1. Uczestniczył w powstaniu na Litwie. Brał udział w kampanii 1794 r. (Wilno, Niemenczyn, Polany, Soły, Lubań w Mozyrskim). Spędził 3 lata w niewoli rosyjskiej. Po wydostaniu się z niewoli przedostał się do Włoch. Wstąpił do służby francuskiej w stopniu podporucznika dnia 14 VIII 1798 (27 thermidora VI) (według innych danych 14 VIII 1798 mianowany został porucznikiem adiutantem-majorem). Wstąpił do 2. Legii, gdzie został mianowany porucznikiem nadliczbowym 27 VIII 1798 (według innych danych został awansowany na porucznika nadliczbowego aktywnego 20 V 1799 - 1 prairial VII). Podczas kampanii 1799 r. walczył w rejonie Werony pod Legnano 26 III 1799 (6 germinal VII) oraz Magnano 5 IV 1799 (16 germinal VII), nad przejściem Mincio i Adygi. Brał udział w obronie Mantui 11 IV 1799 - 29 VII 1799. Dnia 30 VII 1799 został wzięty do niewoli pod Mantuą, a następnie osadzony w Leoben, gdzie przebywał 11 miesięcy. Po powrocie do Legii Włoskiej 22 III 1800 został przyjęty w komplet w stopniu porucznika I klasy w V batalionie. Odbył kampanię 1801 r. Został awansowany na kapitana 22 III 1801 (1 germinal IX). W 2 Półbrygadzie Polskiej posiadał stopień kapitana. Umieszczony w stopniu kapitana 3 klasy w III batalionie II półbrygady XII 1801. Został w Komisji Rozliczeń i nie wyjechał na San Domingo. Został mianowany breveté 22 VI 1803 (3 messidor X). W 1803 r. mieszkał w Paryżu, a w 1804 r. w Châlons-sur-Marne na 1/2 żołdu. Został przydzielony jako kapitan-adiunkt Sztabu Głównego do sztabu I. korpusu marszałka Jeana Bernadotte'a w Würzburgu dnia 20 IX 1805 (3me jour complementaire XIII). Brał udział w kampaniach: 1805 r. (Austerlitz), 1806 r. (Jena 14 X 1806, Halle, Lubeka) oraz walczył nad Passaną (?). Napoleon przeznacza go w Poznaniu 15 XII 1806 do 1 Pułku Piechoty Legii Dąbrowskiego (później 9 Pułk Piechoty Księstwa Warszawskiego). W dniu 23 XII 1806 gen. Józef Dąbrowski w liście do gen. Wincentego Aksamitowskiego ocenił go „że nigdy swej powinności nie robi i zawsze stara włóczyć się po miasteczkach". Był kawalerem Legii Honorowej nr 15958 z dnia 14 V 1807. Brał udział w bitwie pod Frydlandem. Dnia 13 X 1807 przeszedł do służby w armii Księstwa Warszawskiego na podinspektora popisów w Legii Poznańskiej (3 Dywizja Armii Księstwa Warszawskiego). Dymisjonowany przez cesarza Napoleona 26 I 1808 w załatwieniu prośby o przejście do armii Księstwa Warszawskiego z dnia 16 XI 1807. Dnia 18 VII 1808 został mianowany majorem w 12 Pułku Piechoty. Był kawalerem orderu Virtuti Militari nr 179 z dnia 25 II 1809. Uczestniczył w kampanii 1809 r. Otrzymawszy komendę nad 12 Pułkiem Piechoty i batalionem Gwardii Narodowej przeznaczony został do ochrony parku artyleryjskiego i bagaży głównej armii polskiej 21 VI 1809. Dnia 21 (według innych danych 25 VII 1809) VII 1809 otrzymał nominację na pułkownika wojsk Galicyjsko-Francuskich. 19 IX 1809 mianowany został komisarzem ordonatorem armii Księstwa Warszawskiego. W 1812 został zastępcą gen. Józefa Wielhorskiego. Dnia 12 IV 1813 przeniesiony na miejsce uwolnionego gen. Józefa Wielhorskiego. Brał udział w bitwie pod Spandau. W 1814 r. był w Wydziale Komisariatu przy gen. Karolu Kniaziewiczu. Został przeniesiony z komisarza-ordonatora wojsk Księstwa Warszawskiego na asesora Komisariatu Ubiorczego, którym był od 18 II 1815 do 1826 r. Dnia 7 II 1822 został przeznaczony przez Wielkiego Księcia Konstantego do pełniącego obowiązki dyrektora generalnego III Dyrekcji Komisji Rządowej Wojny. Otrzymał order św. Stanisława oraz Order św. Włodzimierza III klasy 17 X 1820 oraz II klasy 2 XII 1823. Dnia 23 XI 1824 został mianowany członkiem Komisji Emerytalnej. Jako generał brygady został przeznaczony w stopniu radcy stanu na stanowisko dyrektora III Dyrekcji Rachunkowości Komisji Rządowej Wojny 2 III 1826. Otrzymał Znak Honorowy za 30 lat służby dnia 24 V 1830 (34 lata 7 miesięcy 12 dni).
Zmarł dnia 25 I 1838 w Warszawie.
Funkcje wojskowe:
1798-08-14 adiutant major;
1805-09-20 kapitan-adiunkt Sztabu Głównego;
1807-10-13 podinspektor popisów;
1809-09-19 komisarz ordonator;
1812-??-?? zastępca gen. Józefa Wielhorskiego;
1814-??-?? w Wydziale Komisariatu przy gen. Karolu Kniaziewiczu;
1815-02-18 - 1826-??-?? asesor Komisariatu Ubiorczego;
1822-02-07 p.o. dyrektora III Dyrekcji Rachunkowości Komisji Rządowej Wojny;
1826-03-02 dyrektor III Dyrekcji Rachunkowości Komisji Rządowej Wojny;
Indeks geograficzny:
Świsłocz;Grodno;Włochy;Litwa;Wilno;Niemenczyn;Polany;Soły, Lubań;Mozyrskie;Werona;Legnano;Magnano;Mincio;Adyga;Mantua;Leoben;San Domingo;Paryż;Châlons-sur-Marne;Würzburg;Austerlitz (Sławków);Sławków zob. Austerlitz;Jena;Halle;Lubeka;Passana;Pontecorvo;Frydland (Prawdinsk);Prawdinsk zob. Frydland;Spandau;
