Dembiński Ignacy Feliks (1798-?), herbu Rawicz, oficer armii Królestwa Polskiego. Urodził się w 1798 r. w Warszawie, syn Jana Nepomucena, porucznika wojsk koronnych oraz Franciszki ze Skarzyńskich 1o v. Klimkiewiczowej. Ze Szkoły Podchorążych Piechoty, awansowany ze stopnia podchorążego na podporucznika w 1 Pułku Piechoty Liniowej 28 V 1825 r. Urlopowany na 45 dni do guberni podolskiej i do Krakowa 23 II 1830 r. Wykreślony z kontrol po wyroku dywizyjnego sądu wojennego skazującym za samowolne opuszczenie obozu dnia 20 VI 1830 r. mimo obowiązującego zakazu ogólnego, na degradację i 10 lat więzienia w kajdanach. Otrzymał zmniejszenie kary na 3 miesiące więzienia w twierdzy Zamościu 8 VII 1830 r.
Miejsce urodzenia:
Warszawa
Herb:
Rawicz
Ojciec:
Dembiński Jan Nepomucen
Matka:
Dembińska Franciszka z d. Skarzyńska
Indeks osobowy:
Dembińska Franciszka z d. Skarzyńska;
Dembiński Ignacy Feliks;
Dembiński Jan Nepomucen;
Skarzyńska Franciszka zob. Dembińska Franciszka z d. Skarzyńska
Indeks geograficzny:
Kraków;
Podolskie (województwo);
Warszawa;
Zamość
Jak cytować:
Dembiński Ignacy, Feliks, Materiały biograficzne Zbigniewa Zacharewicza do słownika oficerów wojsk polskich 1815-1831, oprac. zesp. pod red. Adama Świątka, 05.01.2026, www.bazazacharewicza.pl [dostęp: 01.10.2026] [ kopiuj ]
Projekt realizowany w Instytucie Historii Uniwersytetu Jagiellońskiego we współpracy z Fundacją Centrum Dokumentacji Czynu Niepodległościowego w Krakowie. Sfinansowano ze środków Wydziału Historycznego Uniwersytetu Jagiellońskiego.
