Biogram:
Blinstrub Leon herbu Łabędź (1780 - ?) - oficer wojsk Księstwa Warszawskiego i Królestwa Polskiego. 30 IX 1805 roku wstąpił do 21. pułku piechoty jegrów wojska rosyjskiego, gdzie dosłużył się stopnia junkra (1 IV 1806). Uczestnik antynapoleńskiej kampanii lat 1806/7, brał udział w szeregu potyczek i bitew, kolejno pod Ciechanowem, Makowem, Pułtuskiem, Iławą oraz Gdańskiem. Tamże w V 1807 roku został wzięty do niewoli, gdzie przebywał do 1 IX 1807. 30 IV 1811 wstąpił do 10. pułku piechoty Księstwa Warszawskiego, w którym to osiągał kolejno coraz wyższe stopnie wojskowe; 15 V 1812 został kapralem, 15 VII tr. furierem. Potem kolejno był sierżantem (15 II 1813), starszym sierżantem (13 IV), podoficerem w randze adiutanta (1 X 1813) oraz podporucznikiem (9 X 1813). W składzie 10. pp. walczył m.in. pod Tylżą (24 VI 1812), Labiau (3 I 1813), Królewcem, brał także udział w obronie Gdańska w dniach 17 I - 29 XII 1813. W dwóch starciach został ranny; pod Labiau kula karabinowa raniła go w twarz, z kolei w czasie wypadu z gdańskiej twierdzy pocisk ranił go w prawą rękę i lewy bok). 2 II 1815 roku przeniesiony został do 4. pułku piechoty liniowej Królestwa Polskiego; 2 IV 1820 został awansowany na porucznika, z kolei 24 I 1830 został kapitanem. 24 V 1830 został odznaczony Znakiem Honorowym.
RDzNw 1815 – 1830; RW KP 1817 – 1830; Przepisy o znaku; - AGAD – KRW 330, 46 – 8;
