Brzuchański Jan, lekarz w armii Księstwa Warszawskiego i Królestwa Polskiego.
Urodził się 4. VI 1786 r. w Warszawie.
Do służby wstąpił 8. XII 1807 r. nominacją z 13. II 1808 r. jako podlekarz - urzędnik zdrowia 3 klasy do 1 Pułku Strzelców Konnych Księstwa Warszawskiego. 15 IV 1809 r. został awansowany na urzędnika zdrowia 2. klasy przy 11 Pułku Ulanów. Odbył Kampanie w latach: 1807,1809,1812.
W czasie inwazji na Rosje 14 VII 1812, w bitwie pod Romanowem, przy opatrywaniu rannych, został pchnięty lancą w lewe udo i dostał się do niewoli rosyjskiej, w której przebywał 2 lata.
W dniu 1 V 1815 został przeniesiony przez Wawrzeckiego, dyrektora Ministerium Wojny do Korpusu Inwalidów i Weteranów.
W 1816 znajdował się przy oddziale weteranów dowództwa majora Meyera w Lubartowie.
18 XII 1816 r. został przydzielony do sztabu Korpusu Inwalidów i Weteranów 18.12.1816 w stopniu lekarza batalionu
W latach 1818-23-24-1829 był lekarzem batalionowy 2 kompani inwalidów.
24 V 1830 r. otrzymał Znak Honorowy za 20 lat służby (21 lat 7 miesięcy 1 dzień tj. od 23 X 1808)
Funkcje wojskowe:
1808-10-23 Podlekarz - urzędnik zdrowia 3. klasy
Podlekarz - urzędnik zdrowia 2. klasy
1816-12-18 Lekarz batalionu
Indeks osobowy:
Brzuchański Jan
Meyer, major
Wawrzecki, Dyrektor Ministerium Wojny,
Indeks geograficzny:
Lubartów,
Warszawa,
Romanow,
Jak cytować:
Brzuchański Jan, Materiały biograficzne Zbigniewa Zacharewicza do słownika oficerów wojsk polskich 1815-1831, oprac. zesp. pod red. Adama Świątka, 05.01.2026, www.bazazacharewicza.pl [dostęp: 01.10.2026] [ kopiuj ]
Projekt realizowany w Instytucie Historii Uniwersytetu Jagiellońskiego we współpracy z Fundacją Centrum Dokumentacji Czynu Niepodległościowego w Krakowie. Sfinansowano ze środków Wydziału Historycznego Uniwersytetu Jagiellońskiego.