Biogram:
Czarnota Józef de Wielinsky, oficer. Urodził się 15.04.1785 roku (bądź 14.04.1785) w Poznaniu bądź w Bydgoszczy jako syn prezesa departamentu bydgoskiego i Antoniny z Lamparskich. Wstąpił 10.05.1796 roku do do niższej szkoły wojskowej w Chełmnie i następnie (20.05.1799) do Szkoły Wyższej w Berlinie. Tamże został umieszczony na kadeta w 26. Pułku Piechoty (tzw. Alt-Larisch) generała Larischa (18.03.1802). Awansował na stopień chorążego (poste-euseigne) w dniu 5.11.1803, a stopień oficerski 18.01.1805 roku (bądź 1804 rok). Wstąpił do służby w armii francuskiej, gdzie został umieszczony jako podporucznik w 1. Pułku tzw. "Pruskim" w dniu 18.11.1806 roku. Awansował na porucznika (15.02.1807), na kapitana (9.08.1807). Jako kapitan tymczasowy karabinierów w 1. Batalionie w 4. Pułku Cudzoziemskim (najpewniej powstałym z 1. Pułku Pruskiego) od dnia 1.05.1809 roku. Został odznaczony Legią Honorową (nr 27636) - 29.05.1810 roku. Odbył kampanie wojenne z lat 1806, 1807 (na wyspie Walcheren pod dowództwem generała Moneta oraz 1808-1811 (w Hiszpanii i Portugalii; odznaczył się 18.01.1810 roku pod Bellorado walcząc na czele swojej [?????] przeciwko 2500 [??????] z oddziału Margesillo). Został zatwierdzony w stopniu kapitana z przeniesieniem do 4. Pułku Piechoty Legii Narodowej w dniu 30.04.1812 (z liczeniem starszeństwa od 9.08.1807 roku). Według Stanisława Kirkora nigdy się tamże nie zgłosił. Brał również udział w bitwie pod Astorgą w dniu 21.04.1810 roku, gdzie został ciężko ranny. Odznaczył się pod Fuentes d'Onores (5.05.1811). Został przeniesiony do 4. Pułku Piechoty Legii Narodowej w dniu 30.04.1812 roku (rozkaz ministra wojny z 25.05.1812 roku) w miejsce Kozłowskiego, przeszłego do 2. Pułku Piechoty Legii Narodowej. W dawnym swoim pułku pozostał jeszcze przez rok i dopiero 3.03.1813 roku minister wojny wydał polecenie przejścia do Legii Narodowej. Brał udział w bitwie pod Lipskiem (19.10.1813), gdzie dostał się do niewoli pruskiej i został odtransportowany do Berlina. W dniu 3.02.1815 roku został przeniesiony z Pułku Piechoty Nadwiślańskiej w stopniu majora do 6. Pułku Liniowego. Po czym był przenoszony kolejno do: 1. Pułku Saperów Piechoty (4.01.1816) i 6. Pułku Saperów Piechoty (16.02.1816). Został dowódcą 2. Batalionu (28.05.1816). W tym samym roku był odkomenderowany do 1. Pułku Saperów Piechoty z przeznaczeniem do pełniącego obowiązki dowódcy 2. Batalionu. Dowódcą 2. Batalionu został dopiero 28.02.1817 roku. Zmarł w 27.12.1817 roku, co zostało odnotowane z Rozkazie Dziennym z 10.01.1818 roku i na jego miejsce dowódcy 2. Batalionu wstąpił major Maciej Rybiński.
