Biogram:
Czarnomski Roman Julian herbu Jastrzębiec, oficer wojska Królestwa Polskiego. Urodził się 28.01.1800 roku (28 lutego) we wsi Tłuchówko w województwie płockim, a przynależącej do parafii Tłuchowo - w powiecie Lipno, w województwie bydgoskim. Był synem Tomasza, porucznika wojsk koronnych i Wiktorii z Ostrowskich. Wraz ze swoim ojcem brał udział w oblężeniu Modlina. Następnie uczęszczał do Szkoły Kadetów w Warszawie. Został zadenuncjowany w 1817 roku w trakcie wybrania się w kilka osób do Bolivara i został wcielony przez wielkiego księcia Konstantego Romanowa na prostego żołnierza do Pułku Strzelców Konnych Gwardii (25.01.1818). Awans na stopień podchorążego w marcu 1820 roku. Otrzymał przeniesienie ze Szkoły Podchorążych Jazdy (jako podchorąży Pułku Strzelców Konnych Gwardii do 2. Pułku Strzelców Konnych wraz z awansem na podporucznika - 1.06.1824 roku. Aresztowany razem z Krzyżanowskim, Mycielskim, Skarszewskim i Sabińskim - wraz z nimi został uwolniony. Uzyskał w dniu 12.01.1828 roku urlop na okres 10 tygodni do guberni podolskiej. Po raz drugi aresztowany 1829 roku, został uwolniony przed wybuchem powstania listopadowego. Otrzymał awans na porucznika w dniu 6.02.1831 roku. Pełnił obowiązki adiutanta generała Stanisława Klickiego, następnie generała Józefa Dwernickiego. Miesiąc później (1.03) awansował na kapitana, został odkomenderowany do pełniącego obowiązki dowódcy Dywizjonu Krakusów im. Księcia Józefa Poniatowskiego w dniu 3.03.1831 roku na mocy rozkazu gen. Dwernickiego nr 52 w Kurowie. Odznaczony Krzyżem Złotym Virtuti Militari nr 22 - w dniu 7.03.1831 roku w Kurowie oraz Krzyżem Kawalerskim Virtuti Militari - w dniu 19.04.1831 roku na rozkaz nr 489 generała J. Dwernickiego w Boremlu. Awansowany przez gen. Dwernickiego na majora 24.04.1831 roku. Brał udział w bitwie pod: Stoczkiem (14.02), gdzie zwycięsko szarżował na czele 2-ch dywizjonów ułanów na 2 pułki jazdy rosyjskiej oraz zdobył działa z janczykami; Nową Wsią (19.02); Kurowem (3.03), gdzie zwycięsko szarżował na czele szwadronu krakusów im. ks. Józefa Poniatowskiego na dragonów rosyjskich i zdobył 2 działa; Boremlem (19.04), gdzie odznaczył się męstwem i uzyskał wspomniany wcześniej Krzyż Kawalerski Virtuti Militari, a kilka dni później awans na majora. Pod Boremlem był raniony w głowę od cięcia szablą i pchnięcia bagnetem. Następnie udał się do Francji i w dniu 19.04.1832 roku przybył do Strasburga, skąd został skierowany do zakładu w Bourges. Wrócił do kraju, gdzie został aresztowany, skazany na odbycie 8 lat więzienia oraz konfiskatę mienia. Brał udział w powstaniu poznańskim w 1848 roku, gdzie walczył pod Miłosławiem i Wrześnią. Uczestniczył w Rewolucji Badeńskiej pod nazwiskiem gen. Schwarza i osłaniał kawalerię niemiecką, dokonał odwrotu do Szwajcarii. Odbył kampanię na Wschodzie w randze dowódcy pułku w brygadzie polsko-angielsko-tureckiej. Wskutek podeszłego wieku i złego stanu zdrowia nie uczestniczył w powstaniu styczniowym w 1863 r.
