Biogram:
Czarnek Piotr, oficer wojska Księstwa Warszawskiego i następnie w wojsku Królestwa Polskiego. Służył w 11. Pułku Ułanów Księstwa Warszawskiego, w którym 1.10.1810 otrzymał nominację na podporucznika. Uczestniczył w wyprawie na Rosję z 1812 roku, gdzie w trakcie bitwy pod Mirem (10.07) dostał się do niewoli rosyjskiej. W dniu 13.02.1815 roku odkomenderowany w stopniu podporucznika do 1. Pułku Ułanów i następnie 28.08 tego samego roku skreślony za niestawienie się w pułku. Po usprawiedliwieniu swojej nieobecności przywrócony do składu osobowego pułku w dniu 10.11.1815 roku. Uzyskał urlop na 1 miesiąc do guberni kijowskiej z dniem 14.12.1816 roku. Otrzymał przedłużenie urlopu z pozostawieniem w składzie pułku 12.05.1817 roku. Za okazaną pilność w służbie powrócił do czynnej służby 2.10.1817 roku. W dniu 25.03.1819 roku otrzymał awans na porucznika. Na 3 miesiące urlopu udał się do guberni kijowskiej w dniu 21.10.1823 roku, gdzie w jej trakcie zmarł 16.01 następnego roku, o czym wspominał Rozkaz Dzienny z 5.04.1824 roku. Informacja o spadku jaki po sobie pozostawił pojawiła się w Powszechnym Dzienniku Krajowym nr 166 z 17.06.1830 roku.
