Biogram:
Czarnecki Seweryn herbu Łodzia, oficer wojska Królestwa Polskiego, urodził się na terenie województwa mazowieckiego i był synem szambelana ostatniego króla Polski (tj. Stanisława Augusta Poniatowskiego), kasztelana (z 1812) i senatora-wojewody w Królestwie Polskim, Józefa Feliksa Czarneckiego oraz Izabeli z Dzierzbickich, wojewodzianki łęczyckiej. Służbę wojskową rozpoczął przed 1815 rokiem, kiedy to 29.03.1815 roku otrzymał przeniesienie z 7. Pułku Ułanów Nadwiślańskich w stopniu podporucznika do Szwadronu Wzor[???] Ułanów. Tego samego roku w dniu 20.06. przeniesiony został do Szwadronu Ułanów Gwardii. W dniu 10.11.1816 roku otrzymał awans na porucznika i w roku następnym - tj. 27.09.1817 przeniesiono go do Pułku Strzelców Konnych Gwardii. Został miesiąc później (14.10) dymisjonowany z powodu złego stanu zdrowia. Do służby wojskowej powrócił dopiero 15.04.1826 roku w Pułku Strzelców Konnych Gwardii, po czym w dniu 1 listopada tego roku został po raz kolejny dymisjonowany z powodu złego stanu zdrowia.
