Biogram:
Bukowski Ludwik (1782-1831). Urodził się 15 VIII 1782 r. we wsi Klucze (województwo Krakowskie). 9 VIII 1809 r. został umieszczony w stopniu kapitana w 2 Pułku Huzarów wojsk Galicyjsko-Francuskich (przemianowanym 28 XII 1809 r. na 10 Pułk Huzarów Księstwa Warszawskiego). Odbył kampanię rosyjską 1812 r. na stanowisku dowódcy kompanii. Odznaczył się w walkach z kozakami pod Omiksztami (Drują) (15 VII 1812 r.). Został Kawalerem Legii Honorowej nr 47763 12 X 1812 r. Otrzymał Virtuti Militari. 18 I 1813 r. postąpił na szefa szwadronu, zwolniony z tej funkcji 11 II 1813 r. Dowodził pułkiem w składzie dywizji generała Dąbrowskiego w Saksonii przekazując następnie komendę nad nim szefowi szwadronu A. Radońskiemu.
Został umieszczony w stopniu szefa szwadronu w 4 Pułku Ułanów. 28 X 1813 r. oficer Legii Honorowej. 31 XII 1813 r. wcielony do 2 Pułku Ułanów z przeznaczeniem na dowódcę 1 szwadronu. 13 II 1815 r. został przeznaczony w stopniu majora do 4 Pułku Strzelców Konnych. 7 XII 1818 r. został oddelegowany do 1 Pułku Strzelców Konnych z przeznaczeniem na dowódcę 2 Dywizjonu. W latach 1819-1822 był dowódcą 1 Dywizjonu. 24 X 1819 r. otrzymał Order Świętego Włodzimierza 4 klasy. Świadectwo Komisji Rządowej Wojny nr 268 z 26 VIII 1819 r. na podstawie Virtuti Militari. 21 VI 1820 r. został podpułkownikiem (za gorliwość i pilność w służbie). Po wystąpieniu na czele swego dywizjonu na przeglądzie całego Wojska Polskiego odbytym 29 VIII 1822 r. przed Aleksandrem I otrzymał jego pochwałę ogłoszoną rozkazem dziennym z 30 tego miesiąca. W 1825 wmieszany był w sprawę Szymona Unierzyskiego, dymisjonowanego w stopniu podporucznika starszego wachmistrza 1 Pułku Strzelców Konnych, postawionego przed dywizyjnym sądem wojennym pod zarzutem kradzieży. Wystąpienie Unierzyskiego do Komisji Rządowej Wojny po uwolnieniu ze służby wojskowej w sprawie zajęcia poborów podpułkownika spotkało się z odpowiedzią, że płaca Bukowskiego obłożona już jest długami innych wierzycieli. W stosunku do Bukowskiego nie zostały podjęte żadne kroki oprócz zażądania złożenia wyjaśnień. 21 X 1826 r. został urlopowany na 45 dni do Galicji austriackiej. 1 III 1828 r. kolejny raz został urlopowany na 20 dni do Galicji austriackiej. Od 24 V 1829 r. pełnił funkcję dowódcy 1 Pułku Ułanów. 16 VIII 1829 r. awansował na pułkownika. 24 V 1830 otrzymał Znak Honorowy. Zmarł 15 VIII 1831 r. w Warszawie.
