Brodowicz Mikołaj (Nicolaus), oficer napoleoński służący w Wojsku Księstwa Warszawskiego i w Wojsku Królestwa Polskiego; ur. 1 I 1778 r. w Międzyrzeczu (na Wołyniu) lub w Wilnie (wg S. Kirkor, "Legia Nadwiślańska 1808-1814"), syn Mikołaja i Agnieszki. 19 II 1799 r. wstąpił jako ułan do Pułku Jazdy 2 Legii Polskiej. 20 II 1800 r. zgłosił się na ochotnika do Pułku Ułanów Legii Naddunajskiej, stacjonującego na Wołyniu. 18 V 1800 r. został mianowany kapralem w 2 Pułku Piechoty Legii Naddunajskiej, następnie 14 IX 1800 r. awansował na wachmistrza (sierżanta) a 29 XII 1800 r. na starszego wachmistrza (starszego sierżanta). 29 VII 1801 r. został mianowany podporucznikiem w Pułku Ułanów Rożnieckiego i umieszczony w 3 Kompanii kpt. J. Jacewskiego, później w 5 Kompanii J. Ilińskiego. 13 II 1802 r. w Reggio na własną prośbę został zdymisjonowany. Po rocznej przerwie powrócił i 26 III 1804 r. został umieszczony w stopniu podporucznika w 8 Kompanii (J. Redla) 4 Szwadronu. Skierowany do zakładu pułku w Mediolanie pod dowództwo Zeydlitza (1805-1806). 29 XII 1807 r. mianowany porucznikiem w 2 Pułku Piechoty Legii Polsko-Włoskiej (stacjonującym na Śląsku). 13 II 1808 r. w stopniu kapitana został przeniesiony do 2 Pułku Piechoty Legii Nadwiślańskiej (objął dowództwo 7 Kompanii Fizylierów 2 Batalionu). Po reorganizacji Legii 7 XI 1808 r. mianowany dowódcą 4 Kompanii Fizylierów 2 Batalionu. Dymisjonowany z powodu spraw rodzinnych (13 II 1810 r. udzielono dymisji a 1 VIII 1810 r. ją przyznano). 19 II 1811 r. powrócił do służby w 4 Pułku Piechoty Legii Nadwiślańskiej, w stopniu kapitana (na własną prośbę z dnia 19 I 1811 r.). 11 IV 1811 r. objął dowództwo 3 Kompanii Fizylierów 2 Batalionu. 28 II 1813 r. został szefem batalionu w Legii Nadwiślańskiej. 8 VIII 1813 r. rozpoczął służbę w 8 Pułku Tyralierów Wielkiej Armii. 1 I 1814 r. mianowany na szefa szwadronu w jeździe polskiej. 17 III 1814 r. został umieszczony w Wersalu w 4 Kompanii Gwardii Honorowej. W Wojsku Królestwa Polskiego 2 II 1815 r. awansował na stopień majora i rozpoczął służbę w 3 Pułku Piechoty Liniowej. 8 I 1819 r. z powodu złego stanu zdrowia został zdymisjonowany, w stopniu podpułkownika, z pozwoleniem noszenia munduru. W miesiącach VIII i IX 1804 r. walczył w armii Renu, X 1804 r. w Neapolu, w 1805 r. w armii Włoch, w 1806 r. ponownie w Neapolu, w 1807 r. służył w Wielkiej Armii, w latach 1808 - VI 1812 walczył w armii Aragonii w Hiszpanii (w 3 Korpusie). W trakcie kampanii 1813 r. brał udział w walkach pod Lipskiem (16-19 VIII 1813), Dreznem (27 VIII 1813), uczestniczył w obronie Wittenbergi (8 IX-10 X 1813), walczył pod Hanan (30-31 X 1813). W 1814 r. walczył pod Brienne (1-2 II 1814) i Barsaub (Bârsău). 14 IX 1813 r. odznaczony Legią Honorową Kawalerii (nr 40428) i orderem Virtuti Militari Kawalerii (wniosek z XII 1813).
Miejsce urodzenia:
Międzyrzecze (Wołyń) lub Wilno
Ojciec:
Brodowicz Mikołaj
Matka:
Brodowicz Agnieszka
Funkcje wojskowe:
1808-02-13 dowódca 7 Kompanii Fizylierów 2 Batalionu,
1808-11-07 dowódca 4 Kompanii Fizylierów 2 Batalionu,
1811-04-11 dowódca 3 Kompanii Fizylierów 2 Batalionu,
1813-02-28 szef batalionu w Legii Nadwislańskiej,
1814-01-01 szef szwadronu w jeździe polskiej.
Indeks osobowy:
Brodowicz Agnieszka,
Brodowicz Mikołaj (Nicolaus)
Brodowicz Nicolaus - zob. Brodowicz Mikołaj
Brodowicz Mikołaj (ojciec).
Brodowicz Mikołaj (Nicolaus), Materiały biograficzne Zbigniewa Zacharewicza do słownika oficerów wojsk polskich 1815-1831, oprac. zesp. pod red. Adama Świątka, 05.01.2026, www.bazazacharewicza.pl [dostęp: 01.10.2026] [ kopiuj ]
Projekt realizowany w Instytucie Historii Uniwersytetu Jagiellońskiego we współpracy z Fundacją Centrum Dokumentacji Czynu Niepodległościowego w Krakowie. Sfinansowano ze środków Wydziału Historycznego Uniwersytetu Jagiellońskiego.