Biogram:
Ciołkowski Franciszek Erazm herbu Jastrzębiec (1787-1828), uczestnik wojen napoleońskich, porucznik. Urodził się 3 lub 5 XII 1787 r. w Szeligach w województwie krakowskim, być może w departamencie płockim. Był synem Józefa i Weroniki ze Starorypińskich.
Wszedł jako żołnierz 18 XII 1806 r. do 2 Pułku Ułanów Księstwa Warszawskiego, w którym został mianowany sierżantem i został kawalerem srebrnego Virtuti Militari. Następnie został przemieszczony do 2 Pułku Jazdy Wojsk Galicyjsko-Francuskich, w którym otrzymał nominację 1 VII 1809 r. na podporucznika. Ten pułk został przemianowany 28 XII 1809 r. na 8 Pułk Ułanów armii Księstwa Warszawskiego. Był w 2 Korpusie 1 Szwadronu tego pułku. Następnie w stopniu podporucznika został przeniesiony 3 X 1809 r. do 1 Pułku Strzelców Konnych Księstwa Warszawskiego, zyskał numer ekspedycyjny 1957. Brał udział w kampaniach roku 1807 - Wały, Seroch. Następnie walczył też pod Raszynem 19 IV 1809 r., pod Grochowem 26 IV 1809 r. i pod Sandomierzem 18 V 1809 r. Został mianowany 7 II 1811 r. porucznikiem w 8 Pułku Ułanów, o numerze ekspedycyjnym 344. Następnie walczył pod Ostrownem 26 VII 1812 r., pod Witebskiem, pod Smoleńskiem 16-18 VIII 1812 r. i pod Borodino pod Możajskiem 7 IX 1812 r. W 1812 r. został ranny w lewą nogę od kuli karabinowej. W dniu 8 V 1813 r. został przeniesiony do 1 Pułku Strzelców Konnych w Prokocimiu (ekspedycja nr 1618), jednak 17 VI 1813 r. powrócił do 8 Pułku Ułanów w Zittau (ekspedycja nr 1701). Walczył też w 1813 r. pod Gabel, pod Löbau, pod Lipskiem w dniach 16-19 X 1813 r. i pod Hanau 30-31 X 1813 r. W 1813 r. został ranny w lewą rękę od kuli karabinowej. 22 VIII 1813 r. został kawalerem orderu Legii Honorowej o numerze 39630. Został przeniesiony z 8 Pułku Ułanów Księstwa Warszawskiego 13 II 1815 r. w stopniu porucznika do 1 Pułku Strzelców Konnych. Następnie 24 II lub 10 III 1817 r. został przeniesiony do Korpusu Żandarmerii. Został dowódcą żandarmerii w obwodzie miechowskim. Dnia 26 VIII 1819 r. Komisja Rządowa Wojny wydała świadectwo nr 414 na posiadanie krzyża Virtuti Militari. Został urlopowany 18 VIII 1828 r. na 28 dni do obwodu Wolnego Miasta Krakowa.
Zmarł 14 X 1828 r. w Miechowie. Miał syna Antoniego Onufrego.
