Biogram:
Cieślicki Jakób, Jacques (1772-1818), kapitan Legii Nadwiślańskiej, kawaler Legii Honorowej. Urodził się 1 V 1772 r. we Lwowie.
Wstąpił 21 XII 1796 r. jako żołnierz do Legionów Polskich we Włoszech, następnie został mianowany kapralem 21 XII 1798 r. i sierżantem 22 IX 1799 r. Brał udział w kampaniach V-IX, XIII i XIV: bitwy pod Noppi, pod Calvi, nad Trebbią w dniach 17-19 VI 1799 r., pod Novi 15 VIII 1799 r., pod Bosca i pod Castelfranco 24 XI 1805 r., a w tej ostatniej został ranny w głowę. W czasie walk w Kalabrii był ranny w Cuisse. Został mianowany sierżantem majorem 1 I 1807 r. Jako podporucznik został umieszczony 15 VII 1807 r. w 1 Pułku Piechoty Legii Polsko-Włoskiej i/lub w 3 Pułku Piechoty w 6 Kompanii 1 Batalionu. Następnie 20 VI 1808 r. został mianowany porucznikiem, ewentualnie mianowany na ten stopień dopiero 16 IX 1809 r. Do Hiszpanii przybył 25 VII 1808 r. Wstąpił 24 X 1808 r. ze stopniem brygadiera do 3 Polskiego Pułku Szwoleżerów-Lansjerów Gwardii Cesarskiej w ramach armii francuskiej. Walczył w Hiszpanii, został ranny podczas oblężenia Saragossy w dniu 4 VIII 1808 r. i następnie leczył się w Bajonnie. Po reorganizacji Legii Nadwiślańskiej 7 XI 1808 r. został przydzielony ze szpitala w Bajonnie do zakładu w Sedanie. 24 X 1809 r. został przeniesiony w stopniu podporucznika (lub co bardziej prawdopodobne - porucznika) do pułku marszowego Legii Nadwiślańskiej. Służył w 1 Kompanii 1 Batalionu 3 Pułku Piechoty Legii Nadwiślańskiej. Z końcem 1809 r. powrócił do Hiszpanii ze wspomnianym pułkiem marszowym. Był jeszcze raz ranny, tym razem w ramię 21 XII 1809 r. pod Estellą w Nawarze. W 1810 r. został chorążym w tym samym 3 Pułku Piechoty. Ponownie został skierowany do zakładu w Sedanie 1 III 1811 r. z powodu poniesionych ran i przybył tam 31 VII 1811 r. Został umieszczony w szpitalu zewnętrznym 1 VIII 1811 r. Został kawalerem nr 29943 Legii Honorowej 17 IX 1811 r. W zakładzie pułku został umieszczony w VIII 1813 r. i pozostał w zakładzie w 1814 r. w stopniu porucznika. Być może został mianowany kapitanem 23 X 1813 r. Okulał, leczył się w Eaux de Bourbonne. Z 3 Pułku Piechoty Legii Nadwiślańskiej w stopniu porucznika został przeniesiony do Korpusu Inwalidów i Weteranów. Na przełomie lat 1814/1815 jako porucznik weteranów przebywał w Warszawie. Został zweryfikowany w stopniu kapitana 13 V 1816 r. po udowodnieniu wcześniejszej nominacji. Został przydzielony do 2 Kompanii Inwalidów 18 XII 1816 r.
Zmarł 19 VI 1818 r.
