Biogram:
Bulewski Dominik (1790-?). Urodził się 5 V 1790 r. w Słonimiu. 12 V 1809 r. wstąpił na ochotnika, jako żołnierz, do 1 Batalionu Strzelców Poznańskich. 17 V 1809 r. został furierem. W 1809 r. wszedł w skład 3 Pułku Piechoty Galicyjsko-Francuskiej. Brał udział w kampanii w 1809 r., podczas której uczestniczył w bitwie pod Końskimi (15 VI), pod Syngilej, pod Żarnowcem (10-11 VII), oraz pod Częstochową. 28 XII 1809 r. wstąpił do 15 Pułku Piechoty Księstwa Warszawskiego. Awansował na sierżanta 1 VII 1810 r., następnie 18 VIII 1810 r. na adiutanta-podoficera, 20 VII 1811 r. na podporucznika. 16 VIII 1812 r. został porucznikiem. W bitwie pod Smoleńskiem (17 VIII 1812 r. został ranny w lewą nogę kulą karabinową i wzięty do niewoli, w której przebywał 2 lata i 2 miesiące w guberni tomskiej na Syberii. Został mianowany, przez generała Fiszera, kapitanem 24 VIII 1812 r. (16 VIII 1812 r. nominowany przez generała Hogendorpa z rozkazu ks. Bassano na wniosek generała Giedroycia. 3 II 1815 r. został przeznaczony w stopniu kapitana do 5 Pułku Piechoty Liniowej, a 2 II 1815 r. został omyłkowo wcielony jako porucznik Balewski do 1 Pułku Piechoty Liniowej, z której został wykreślony w dniu 14 XI 1816 r. 29 IX 1817 r. został urlopowany na 30 dni do guberni wileńskiej. 16 IV 1825 r. został majorem w 3 Pułku Strzelców Pieszych, skąd został przeniesiony 25 XII 1828 r. do 2 Pułku Strzelców Pieszych. Otrzymał Znak Honorowy 24 V 1830 r.
