Biogram:
Chłapowski Stanisław,
ur. prawdopodobnie w r. 1785 lub 1786. Syn Ksawerego i Nepomucyny z Chłapowskich, brat Klemensa Chłapowskiego i Barbary z Chłapowskich, drugiej żony gen. Jana Henryka Dąbrowskiego.
W 1807 r. rozpoczął służbę w armii Księstwa Warszawskiego, pełniąc obowiązki adiutanta polowego gen. Jana Henryka Dąbrowskiego. Stopień porucznika osiągnął tego roku, dn. 1 IX. Dn. 26 VI lub 12 VII 1808 r. mianowany został na stopień kpt, zaś dn. 3 lub 16 V 1809 r. postąpił na stopień szefa szwadronu z pozostawieniem przy pełnionych dotychczas obowiązkach. Brał udział w kampanii austriackiej w 1809 r., odznaczył się dowództwem awangardy dywizji pod Nowym Miastem 15 IX, za co odznaczony został dn. 1 I 1810 r. krzyżem kawalerskim Virtuti Militari.
Brał udział w kampanii rosyjskiej w 1812 r., walcząc między innymi pod Bobrujskiej, Studzianką, Borysowem i Berezyną.
Dn. 26 III 1813 r. otrzymał nominację na majora w 6 Pułku Ułanów Księstwa Warszawskiego, skąd 30 V został przeniesiony do 4 Pułku Ułanów Księstwa Warszawskiego, sformowanego przez gen. Dąbrowskiego. Odznaczony krzyżem kawalerskim Legii Honorowej dn. 11 V 1813 r. W szeregach 4 Pułku Ułanów znajdował się do 1814 r, gdyż w Wersalu dn. 17 III tego roku dołączył do 4 Kompanii Gwardii Honorowej.
W armii Królestwa Polskiego umieszczony w stopniu ppłk. na reformie i skierowany do departamentu poznańskiego. Umieszczony został w 4 Pułku Ułanów Królestwa Polskiego dn. 7 VII 1816 r. Dymisjonowany dn. 30 XII 1816 r. z powodu spraw rodzinnych.
Zmarł dn. 23 II 1823 w Poznaniu.
