Biogram:
Bieńkowski Józef Kacper herbu Korwin (?-?), oficer armii Księstwa Warszawskiego i armii Królestwa Polskiego. Był synem Tomasza.
Służył w 4 Pułku Piechoty Księstwa Warszawskiego, w którym 1 I 1807 r. mianowany został podporucznikiem. 3 VI 1808 r. stanął przed sądem wojskowym za opłazowanie szpadą sierżanta tejże kompanii Onufrego Łączyńskiego za odmowę wykonania rozkazu - wyjścia na musztrę - rzekomo z powodu choroby. Po zgłoszeniu się przez poszkodowanego ze skargą u szefa batalionu Kajetana Zabrzyckiego ukarany za to został trzydniowym aresztem. Wydarzenie miał miejsce przed awansowaniem Wincentego Ubysza na podporucznika, tj. 5 V 1808 r. Dnia 21 VII 1808 r. mianowany został porucznkiem. 10 X 1808 r. otrzymał nominację na kapitana. W czasie organizacji pułku 3 VII 1813 r. w Wittenberdze umieszczony został wśród oficerów nadliczbowych. W Królestwie Polskim przeznaczony został w stopniu kapitana 4 II 1815 r. do 1 Pułku Strzelców Pieszych. 31 VIII 1816 r. dopuścił się niesubordynacji w stosunku do ppłk. Jana Suchodolskiego, za co został skazany na 2 lata więzienia w łańcuchach w fortecy. Wyrok zatwierdził 21 III 1817 r. sąd wojenny dywizji. 5 XI 1818 r. został zdymisjonowany. W 1831 r. występuje jako podporucznik.
