Biogram:
Brawacki Jan (1796-?).
Ur. 6 I 1796 w Kownie.
Syn Michała i Marianny.
Miał siostrę Emilię Brawacką, żone Michała Barcińskiego. Urodziła się w Kownie na wileńszczyźnie.
Medycynę studiował w Wilnie, a następnie na Uniwersytecie Warszawskim.
Wstąpił do służby w stopniu lekarza batalionowego 4 Pułku Strzelców Pieszych 9 I 1819 r.
W dniu 17 IV 1819 r. Wydział Lekarski Uniwersytetu Warszawskiego przyznał mu stopień magistra medycyny i chirurgii.
Postąpił na sztabslekarza 4 Pułku Strzelców Pieszych 25 II 1820 r. (1820-1823-24).
Przeniesiony został w stopniu sztabslekarza do Batalionu Saperów 30 XII 1824 r. (1825-1826).
Przeprowadził pomyślne leczenie Julii Rusiłowiczowej żony Bazylego, komisjonera 8 klasy w rosyjskim komisjonerstwie komisariackim w Warszawie cierpiącej na bolesnego "skira" na narządach rodnych wewnętrznych, za co otrzymał oficjalne
podziękowanie na łamach prasy warszawskiej.
Na reformę 19 I 1827 r. (1827-1830).
Na łamach prasy warszawskiej niejaki Rojewski opublikował artykuł, w którym podnosił kwalifikacje Brawackiego jako chirurga z podaniem przykładów dwóch pomyślnych operacji dokonanych w Lublinie po doznanych ciężkich urazach głowy.
