Biogram:
Chlebowski Aleksander Ludwik, herbu Poraj,
Ur. dn. 10 I 1767 we wsi Węgrzynów (woj. kaliskie). Syn Karola Jerzego i Marianny z Ziemięckich.
W 1784 r. wstąpił do 1 Regimentu Pieszego Koronnego im. Królowej Jadwigi, gdzie w 1790 r. mianowany został chorążym, a w 1791 r. postąpił na ppor. Uczestniczył w kampanii 1792 roku, odznaczając się 18 VI w walkach pod Szepetówką, gdzie na czele kilkudziesięciu ludzi odpierał natarczywe ataki nieprzyjaciela na groblę, osłaniając odwrót głównych sił polskich na Zieleńce. Wziął czynny udział w powstaniu kościuszkowskim. Dn. 27 V 1794 awansował na stopień por. Walczył 6 VI 1794 pod Szczekocinami. Przeniesiony został do oddziału strzelców pieszych pod wodzą ppłk. Węgierskiego. Odznaczył się w akcji pod Szydłowcem, gdzie nie dopuścił do kapitulacji batalionu i w nagrodę 16 VII otrzymał nominację na majora. Uczestniczył w obronie Warszawy (13 VII - 6 IX) oraz w szturmie Pragi (4 XI).
W 1806 r. powrócił do służby wojskowej w powstającym wojsku polskim, otrzymując 16 XI stopień szefa batalionu w 12 Pułku Piechoty Księstwa Warszawskiego. Dn. 24 III 1807 odznaczony został krzyżem kawalerskim Legii Honorowej.
Odznaczył się odwagą w walkach w czasie oblężenia Gdańska i pod Friedlandem, gdzie zdobył kilka dział nieprzyjacielskich. Za czyny te został przedstawiony dn. 4 XII 1807 r. przez księcia Józefa Poniatowskiego jako kandydat do odznaczenia krzyżem kawalerskim Virturi Militari, który otrzymał ostatecznie dn. 6 III 1808 r. W dn. 19 I 1809 postąpił na stopień majora do 11 Pułku Piechoty Piechoty i w pułku tym mianowany został płk. Odbił oblężenie Gdańska w 1813 r. W Wojsku Królestwa Polskiego umieszczony został na reformie (bez przydziału). Dn. 27 XII 1815 r. otrzymał dymisję.
Zmarł 17 VII 1848 we wsi Kuszyna.
