Biogram:
Borkowski Wincenty. Służył w 7 Pułku Ułanów Armii
Księstwa Warszawskiego dochodząc do stopnia podporucznika. W
marcu 1813 r. wszedł w skład szwadronu z 200 koni dowództwa Piotra Łagowskiego przeznaczonego dla wzmocnienia załogi Wittembergi.
Odbył oblężenie twierdzy i odznaczył się jako sierżant w czasie wycieczki zorganizowanej przeciwko straży tylnej wielkopolskiego, którym oblegającego odchodzącego spod Wittembergi, gwałtownie uderzając na oddział kozaków. Za czyn ten, przedstawiony w raporcie gen. Bronikowskiego nagrodzony został 18 V 1813 r. krzyżem kawalerskim (nr 35800) Legii Honorowej Wszedł w skład 2 Pułku Ułanów. Został przeznaczony 13 II 1815 r. w stopniu podporucznika do 3 Pułku Ułanów. Urlopowany do czasu otrzymania żądanej dymisji 18 III 1815 r. Został dymisjonowany 13 XII 1815 r. Otrzymał pozwolenie noszenia munduru 13 IV 1816 r.
