Ceysinger Jan

Biogram:


Ceysinger Jan (1772 lub 1773-?). Urodził się we wsi Mokrany w województwie brzesko-litewskim. Był synem Jana (zmarłego we Włodawie) i Anny z hrabiów Grabowskich. W 1794 r. wstąpił do 7 Regimentu Pieszego Wielkiego Księstwa Litewskiego w stopniu kadeta. Następnie awansował na podporucznika z umieszczeniem w formującym się 3 Batalionie. Uczestniczył w walkach w Wilnie (22-23 IV 1794 r.) i pod Hłuskiem. 4 IX 1794 r. pod Lubaniem wraz z całym poddającym się oddziałem trafił do niewoli. 1 I 1807 r. wstąpił do 4 Pułku Piechoty w stopniu kapitana płatnika Księstwa Warszawskiego. Za kampanię 1807 r. został nagrodzony krzyżem kawalerskim Virtuti Militari (potwierdzone patentem nr 107 z 1 VIII 1819 r.). 2 VIII 1808 r. został dymisjonowany. 12 IX 1808 r. otrzymał pozwolenie noszenia munduru wysłużonego. W 1809 r. w drodze do Sedanu przybył 17 III do Erfurtu i tutaj otrzymał rozkaz Ministra Wojny zastrzegający go sobie do dalszych rozkazów. 13 III 1809 r. przybył od Moguncji i otrzymał polecenie udania się do Bordeaux. 18 VI 1809 r. w Bordeaux otrzymał rozkaz gen. Broivin objęcia w komendzie placu miasta służby po por. Cwierczakiewiczu. Służbę odbył bez płacy, a następnie udał się do kraju. 29 VIII 1809 r. otrzymał paszport w Strasburgu. Droga prowadziła przez Wiedeń (przebywał w nim od 7 do 9 IX 1809 r.). 16 IX 1809 r. był w Wyskow (Wischau), 16 IX w Ołomuńcu, 23 IX w Cieszynie, 26 IX w Opawie, 27 IX w Głupczycach, 28 IX w Raciborzu, 30 IX w Glowicach. 3 X 1809 r. przybył do Krakowa. 31 I 1810 r. został mianowany płatnikiem dywizyjnym (patent nr 3065 z 28 VIII 1810 r.). Umieszczony w 1 Kompanii Gwardii Honorowej. Wykomenderowany 1 VIII 1813 r. do służby przy płatniku generalnym Wojska Polskiego. Wzięty do niewoli. Dnia 28 XII 1813 r. gen. Jan Henryk Dąbrowski wydał rozkaz wykreślenia z kontrol Gwardii. 18 II 1815 r. został mianowany płatnikiem okręgowym Kasy Generalnej Wojska Polskiego. 7 III 1815 został przeznaczony do 1 Dywizji Piechoty. Wykreślony z kontrol po wyroku dywizyjnego sądu wojennego skazującym za zdefraudowanie znacznej kwoty na 10 lat ciężkiego więzienia w twierdzy Zamościu, publiczną degradację w obecności oddziałów garnizonu warszawskiego i utratę krzyża Virtuti Militari 19 IV 1825 r. W Warszawie mieszkał przy ul. Podwale 497A. 16 IX 1818 r. poślubił w Warszawie Juliannę Katarzynę z d. Cierlik, urodzoną w 1798 r. w Warszawie (ochrzczoną 27 V 1798 w parafii św. Jana), córkę Krzysztofa i Barbary z d. Marcińskiej, wdowę po Franciszku Hetzlu, zmarłym 23 XII 1816 r. w Warszawie, mieszkającą z rodzicami w ich domu przy ul. Franciszkańskiej 1802.

Miejsce urodzenia:


Mokrany

Ojciec:


Ceysinger Jan

Matka:


Ceysinger Anna z d. Grabowska

Funkcje wojskowe:


komendant placu miasta Bordeaux; płatnik dywizyjny; płatnik okręgowy Kasy Generalnej Wojska Polskiego

Żona:


Ceysinger Julianna Katarzyna z d. Cierlik

Indeks osobowy:


Broivin ?, Ceysinger Jan, Ceysinger Jan (ojciec), Ceysinger Julianna Katarzyna z d. Cierlik, Cierlik Julianna Katarzyna - zob. Ceysinger Julianna Katarzyna z d. Cierlik, Ceysinger Anna z d. Grabowska, Cierlik Barbara z d. Marcińska, Cierlik Krzysztof, Cwierczakiewicz ?, Dąbrowski Jan Henryk, Grabowska Anna - zob. Ceysinger Anna z d. Grabowska, Hetzl Franciszek, Marcińska Barbara - zob. Cierlik Barbara z d. Marcińska

Indeks geograficzny:


Bordeaux, Cieszyn, Erfurt, Glowice, Głupczyce, Hłusk, Lubań, Kraków, Moguncja, Mokrany, Ołomuniec, Opawa, Raciborz, Sedan, Strasburg, Warszawa, Wiedeń, Wilno, Wischau (Wyskow) (Vyškov), Wyskow - zob. Wischau (Wyskow) (Vyškov), Włodawa, Vyškov - zob. Wischau (Wyskow) (Vyškov)

Jak cytować:

Ceysinger Jan, Materiały biograficzne Zbigniewa Zacharewicza do słownika oficerów wojsk polskich 1815-1831, oprac. zesp. pod red. Adama Świątka, 05.01.2026, www.bazazacharewicza.pl [dostęp: 01.10.2026] [ kopiuj ]

Napisz do nas

captcha

Projekt realizowany w Instytucie Historii Uniwersytetu Jagiellońskiego we współpracy z Fundacją Centrum Dokumentacji Czynu Niepodległościowego w Krakowie. Sfinansowano ze środków Wydziału Historycznego Uniwersytetu Jagiellońskiego.

              Materiały biograficzne Zbigniewa Zacharewicza