Biogram:
Brzechffa (Brzechwa)Franciszek (1774-1828) Oficer wojsk koronnych Rzeczypospolitej obojga narodów. Legii polskiej, Legii Naddunajskiej, Księstwa Warszawskiego i Królestwa Polskiego. Urodzony 28 I 1774 w Czerlinku Czerlinie w powiecie gniezieńskim. 17 V 1792 został ochrzczony w paraii Św. Marcina w Poznaniu. Był synem Brzechffy Józefa i Justyny z Otto Trompczyńskich. W latach 1788- 1794 służył w wojsku koronnym, Służbę rozpoczął jako towarzyn. Brał udział w kampanii w roku 1792. 9 VIII 1794 awansował z namiestnika na chorążego z płacą namiestnikowską.1 IX 1794 umieszczony został 7 Brygadzie Kawalerii Narodowej. doszedł do stopnia porucznika kawalerii narodowej. Mieszkał w Starzewie w powiecie gniezieńskim. W lutym 1798 przybył do Włoch. Dnia 11 II umieszczony został w Legionach Polskich we Włoszech w stopniu porucznika 1 Batalionu 1 Legii. Brał udział w bitwach o Falorica i Fallari 2-3 XII gdzie został ranny. 6 I 1799 brał udział w obronie Kapui, gdzie później awansował na stopień kapitana 1 Chorągwi Jazdy, a następnie w 1 Batalionie Piechoty 1 Legii. 12 II 1799 umieszczony został w stopniu rotmistrza w 2 Kompanii 1 Szwadronu po reorganizacji w Gaeta. Brał udział w następujących bitwach Fondi 22 II, Mola 27 II, Castelforte 7 III, Gaete 24 III,, Teano 1 IV, rzeka Trebia 17 VI, blokada Genui 17 VI, Campofredo 25 IX, Novi (ranny).
12 IV 1800 przeszedł do pułku jazdy gdzie otrzymał stopień kapitana 2 klasy w 4 Kompanii w Marsylii. W kwietniu 1800 roku na własne żądanie wyjechał do Legii Naddunajskiej gdzie wszedł w skład jej kawalerii. Został w niej umieszczony w 6 Kompanii. 28 X 1800 rozpoczął 10 dniowy kurs w szkole oficerskiej w Heidelbergu. Został potem dowódcą 6 kompanii. W roku 1800 brał udział w kampanii w Hochenlinden 3 XII i w Lambach i Salzburgu 19 XII. 1 I 1801 zajmował stanowisko dowódcy w 2 kompanii 1 szwadronu, następnie 22 III w 1 kompanii 1 szwadronu. Od dnia 2 VIII dowódca 1 kompanii tamże. Był członkiem Rady Administracyjnej Pułku Ułanów Polskich Różanieckiego, po jej usamodzielnieniu. Uczestnik kampanii roku 1807. Walczył w niej pod Tczewem, Gdańskiem i Frydlandem. Szef szwadronu 6 Pułku Ułanów Księstwa Warszawskiego od 3 VIII ( 1 IX) 1807. Odznaczony Virtuti Militari 6 III 1808. W roku 1809 brał udział w zdobyciu Zamościa (20 V) i obronie Sandomierza. 20 III 1810 awans na majora 12 pułku ułanów. Walczył w kampanii w następujących bitwach: Grodno, Romanowo 14 VII, Możajsk 7 IX, Czirikowo 29 IX, Medyń 29 X. Przeznaczony do 11 II 1813 do 17 Pułku Ułanów jako dowódca po chorym i wziętym do niewoli pułkowniku Michale Tyszkiewiczu. 6 III 1813 Przejściowo obejmował dowództwo za zwolnionego ze służby Gabriela Rzyszczewskiego, 25 III przekazał to stanowisko Józefowi Zabielskiemu, który był szefem szwadronu. Walczył na czele swojego pułku w latach 1813/1814. Wtedy to brał udział w następujących starciach: Zajęcie Hamburga, Meklenburg, Lubeka 2 XII, Dam, Boruheft 8 XII, Schwerstadt w trakcie kampanii był wielokrotnie ranny. 9 VII 1814 ze szczątkami pułku udał się do Poznania a następnie do Warszawy (27 VII). Rozwiązany został w lutym 1815 roku w Łowiczu. Po reformie umieszczony w tworzącej się armii Królestwa Polskiego, następnie został skierowany w departamencie poznańskim. 19 X 1816 Otrzymał krzyż kawaleryjski Legii Honorowej. Dnia 29 X 1816 otrzymał dymisję z pensją. Zmarł 16 XII 1828 w Ratyniu.
Indeks geograficzny:
Boruheft
Campofreddo
Castelforte
Czerlinek
Czirikowo
Fallari
Falorica
Fondi
Frydland (Prawdinsk)
Grodno
Gdańsk
Gaete
Genua
gniezieński powiat
Hamburg
Heidelberg
Lambach
Lubeka
Łowicz
Marsylia
Medyń
Meklenburg
Mola
Możajsk (Borodino)
Novi
Otricoli
Poznań
Ratyń
Romanowo
Sandomierz
Schwerstadt
Starzew
Teano
Tczew
Trebbia
Warszawa
Włochy
Zamość
