Borzęcki Alfons
Biogram:
Borzęcki Alfons (ur. 1799)
Urodził się 15 III 1799 r. w miasteczku Paryż w guberni mińskiej. Syn Józefa i Katarzyny z Niepokójczyckich. Przez 4 lata uczęszczał do szkoły Pijrów w Łuzkach w powiecie dziszeńskim.
Do wojska wstąpił w 1818 r. na ochotnika do 4 Pułku Piechoty Liniowej. Tego samego roku awansował do stopnia sierżanta. W 1821 r. został mianowany podporucznikiem. Trzykrotnie urlopowany: w 1821 r. na 1 miesiąc do guberni grodzieńskiej i wileńskiej, w 1823 r. ponownie do tych dwóch guberni, tyle że na 2 miesiące oraz w 1826 r. na 2 miesiące do guberni mińskiej i grodzieńskiej.
Był komendantem szkoły pływaków. Następnie odkomenderowano go na instruktora do pułku karabinierów stacjonującego w Siemiatyczach i Drohiczynie. Po powrocie był instruktorem dzieci przysłanych z Petersburga. W pułku zajmował się nauką nowo przybyłej młodzieży.
29 XI 1830 był na warcie w koszarach Aleksandryjskich, a dzień później wraz z plutonem zapobiegał rabunkom. Brał udział w powstaniu listopadowym. Brał m.in. udział w bitwach pod Zakrzewiem (14 II 1831 r.), Olszynką Grochowską (25 II 1831 r.), Ostrołęką (26 V 1831 r.), gdzie stał na czele kompanii i w odwrocie z 3 batalionem wyparł ogniem i bagnetem nieprzyjaciela z mostu, następnie wyparł z ufortyfikowanej wsi Kozaków i na otrzymany rozkaz szturmem zdobył wieś, skąd odpierał ataki rosyjskiej jazdy i piechoty, a potem połączył się z pułkiem.
Brał udział w obronie Warny (6 - 7 IX 1831 r.). W 1831 r. dosłużył do stopnia majora oraz został oznaczony krzyżem Virtuti Militari (6 VII). 5 X 1831 r. przeszedł do Prus. Oddał się tam dowódcy pułku, który objął nad nim komendę i przybył z nim do Elbląga, a następnie do Tiegenhoffu (dzisiaj Nowy Dwór Gdański). Tam z powodu złego stanu zdrowia przekazał dowództwo nad pułkiem mjr. Święcickiemu, ostatecznie wraz z trzecią kolumną przeszedł przez Lipsk i Frankfurt, by ostatecznie w lutym 1832 r. przebywać już we Francji. Skierowany został do Avignon, następnie do Aurillae (departament Cantal), skąd trafił do Bourbourg (departament Nord). Osiadł ostatecznie w Lille, gdzie później zajmował się wyrobem cukru. W 1844 r. został przyjęty do Towarzystwa Insurekcyjno-Monarchistycznego.
W 1830 r. poślubił Franciszkę Pawlińską, z którą miał córkę Wiktorię (ur. 1831 r.)
Miejsce urodzenia:
Paryż (gubernia mińska)
Matka:
Borzęcka Katarzyna z d. Niepokójczycka
Funkcje wojskowe:
Z obozu Powązkowskiego skierowany na komendanta szkoły pływaków.
Odkomenderowany na instruktora do pułku karabinierów stacjonującego w Siemiatyczach i Drohiczynie. Po powrocie był instruktorem dzieci przysłanych z Petersburga. W pułku zajmował się nauką nowo przybyłej młodzieży.
1830-11-29 warta w koszarach Aleksandryjskich
Funkcje poza służbą wojskową:
W Lille (departament Nord) zajmował się wyrobem cukru
1844-01-21 członek Towarzystwa Insurekcyjno-Monarchistycznego
Żona:
Borzęcka Franciszka z d. Pawlińska
Indeks osobowy:
Borzęcka Franciszka z d. Pawlińska
Borzęcka Katarzyna z d. Niepokójczycka
Borzęcka Wiktoria
Borzęcki Alfons
Borzęcki Józef
Niepokójczycka Katarzyna - zob. Borzęcka Katarzyna z d. Niepokójczycka
Pawlińska Franciszka - zob. Borzęcka Franciszka z d. Pawlińska
Indeks geograficzny:
Aurillae
Bourbourg
Dębe Wielkie
Dobre
Drohiczyn
Elbląg
Frankfurt
Grochów
Lille
Lipsk
Łączka
Łuzki
Ostrołęka
Paryż (gubernia mińska)
Petersburg
Rutki
Tiegenhoff (Nowy Dwór Gdański)
Warna
Zakrzew
Siemiatycze
Jak cytować:
Borzęcki Alfons, Materiały biograficzne Zbigniewa Zacharewicza do słownika oficerów wojsk polskich 1815-1831, oprac. zesp. pod red. Adama Świątka, 05.01.2026, www.bazazacharewicza.pl [dostęp: 01.10.2026] [ kopiuj ]