Biogram:
Bórakowski Fabian Tomasz, h. Pękosław (ur. 1790). Urodził się 15 I 1790 r. w Warszawie, syn Tomasza Bórakowskiego.
Pod koniec 1806 r. wystąpił z Korpusu Kadetów Berlińskich na podchorążego do 5. batalionu zachodnio-pruskiego rezerwy. Został dymisjonowany 9 VII 1806 r. Następnie służbę wojskową rozpoczął w 1 Pułku Piechoty Legii Nadwiślańskiej, gdzie miał stopień podporucznika. Brał udział w kampanii przeciw Napoleonowi z 1807 r. (odwrót pod Mernel). W walkach w 1808 r. brał udział m.in. w oblężeniu Saragossy (pierwszym i drugim) (15 VI - 14 VIII oraz 20 XII 1808 - 21 II 1809 r.). Następnie walczył pod Alcaniz (23 V 1809 r.) oraz Belekite (18 VI 1809 r.). W 1811 r. został mianowany porucznikiem. Wziął udział w kolejnych bitwach, w trwającym od 4 V do 28 VI oblężeniu Leridy i w oblężeniu Saguntu (również 1811 r.). Następnie walczył w Walencji (oblężenie: 9 I 1812 r.). W 1812 r. w kampanii rosyjskiej dowodził kompanią artylerii pułkowej. Tego samego roku został kawalerem Cesarstwa oraz kawalerem Legii Honorowej i Kawalerem Cesarstwa z donacją 500 franków rocznie. Wziął również udział w m.in. w bitwie pod Berezyną (28 XI 1812 r.), gdzie został ranny w prawe biodro od kuli karabinowej. W 1813 r. został mianowany kapitanem. Wziął udział w obronie Spandawy (17 IV 1813 r.) oraz w bitwie pod Löwenberg (21 VIII 1813 r.). 29 VIII 1813 r. został wzięty do pruskiej niewoli, jednak jeszcze tego samego roku powrócił do kraju. XI 1814 r. służył w Batalionie Instrukcyjnym Grenadierow. W 1818 r. został urlopowany na 1 miesiąc do Galicji austriackiej.
W 1830 r. otrzymał Znak Honorowy.
