Cellary Stanisław (1789-?). Urodził się 30 XII 1789 r. w Lubaczowie (powiat Miechów) jako syn Jana i Zofii z d. Kowalskiej.
15 VII 1808 r. wstąpił w stopniu podchirurga do służby w Szpitalu Głównym armii austriackiej. Następnie, 12 X lub 11 XI 1809 r. przeszedł do służby w 10 Pułku Huzarów Księstwa Warszawskiego. 24 II 1813 r. awansował na podlekarza w tymże pułku. Wziął udział w kampanii 1812 r. w bitwach pod: Smoleńskiem 17 VIII 1812 r., Borodino (Możajsk) (5-7 IX 1812 r.), Woronowem 20 X 1812 r.), Krasnem (Krasnyj) (15-18 XI 1812 r.). W czasie bitwy pod Krasnem został ranny w lewą rękę i pchnięty piką w plecy oraz wzięty do niewoli. Po powrocie z niewoli do Królestwa Polskiego, 24 II 1815 r. został umieszczony w posiadanym stopniu podlekarza w 6 Pułku Piechoty Liniowej. 31 III 1818 r. został urlopowany na 2 lata z ½ żołdu dla dalszego kształcenia się.
Miejsce urodzenia:
Lubaczów
Ojciec:
Cellary Jan
Matka:
Cellary Zofia z d. Kowalska
Indeks osobowy:
Cellary Jan, Cellary Stanisław, Cellary Zofia z d. Kowalska, Kowalska Zofia - zob. Cellary Zofia z d. Kowalska
Cellary Stanisław, Materiały biograficzne Zbigniewa Zacharewicza do słownika oficerów wojsk polskich 1815-1831, oprac. zesp. pod red. Adama Świątka, 05.01.2026, www.bazazacharewicza.pl [dostęp: 01.10.2026] [ kopiuj ]
Projekt realizowany w Instytucie Historii Uniwersytetu Jagiellońskiego we współpracy z Fundacją Centrum Dokumentacji Czynu Niepodległościowego w Krakowie. Sfinansowano ze środków Wydziału Historycznego Uniwersytetu Jagiellońskiego.