Celiński Józef (1773 lub 1775-1850) urodził się 20 III 1773 r. (według nagrobka 12 III 1775) w Celinach (powiat łukowski) jako syn Franciszka i Teresy z d. Połolskiej (lub Podowskiej).
Wstąpił na ochotnika jako towarzysz do 4 Brygady (2 Małopolska) kawalerii narodowej dowództwa Jana Potockiego 2 II 1792 r. lub 24 IV 1792 r. Jako chorąży został przeznaczony do konnej milicji lubelskiej dowództwa płk. Talińskiego 12 VII 1794 r. lub 12 VIII 1794 r. W czasie kampanii 1794 r. brał udział w oblężeniu Warszawy (13 VII – 6 IX 1794 r.), w bitwach: pod Kazkami (Krupczycami) (17 IX 1794 r.), Witkowicami, Sochaczewem. 17 VIII 1809 r. wstąpił w stopniu porucznika do 1 Pułku Huzarów Galicyjsko-Francuskich. 7 X 1809 r. awansował na stopień kapitana. Od 28 XII 1809 r. służył w 13 Pułku Huzarów Księstwa Warszawskiego. W czasie kampanii rosyjskiej 1812 r. uczestniczył w bitwach: pod Mostami (4 VII 1812 r.), Borodino (Możajskiem) (5-7 IX 1812 r.), Czirikowem (29 IX 1812 r.), Tarutiną (4 X 1812 r.), Winkowem (18 X 1812 r.), Wiaźmą (3 XI 1812 r.) i nad Berezyną (26-29 XI 1812 r.). W czasie kampanii 1813 r. walczył pod: Reichenbergiem, Zittau (Żytawą), Löbau (9 IX 1813 r.), Altenburgiem (9 X 1813 r.), Frohburgiem (8 X 1813 r.), Treitz, Lipskiem (19 X 1813 r.), Hanau (30-31 X 1813 r.). Dnia 4 X 1813 r. został przedstawiony przez księcia Józefa Poniatowskiego w stopniu szefa szwadronu. Przeniesiony do Pułku Krakusów. 28 X 1813 r. przyznany mu został krzyż kawalerski Legii Honorowej (nr 41763). 31 XII 1813 r. został umieszczony w Pułku Eklererów-Krakusów w stopniu kapitana z przeznaczeniem na dowódcę 1. Kompanii. W 1814 r. przebywał we Francji. 15 III 1814 r. został mianowany w Rheims przez Napoleona szefem szwadronu. 4 II 1815 r. został przeznaczony w stopniu kapitana do 4 Pułku Strzelców Pieszych. Do stopnia majora awansował 15 II 1815 r. (zatwierdzenie nominacji księcia J. Poniatowskiego z 4 X 1813 r. na szefa szwadronu). Patent nr 246 Komisji Rządowej Wojny z 21 VIII 1819 r. potwierdził przyznanie mu krzyżu Virtuti Militari. 22 IX 1821 r. został przeznaczony do służby nieliniowej, do pełnienia obowiązków dyrektora administracji szpitala głównego. Funkcję tę pełnił do 1830 r. 4 VI 1829 r. awansował na stopień podpułkownika („za gorliwość w służbie”) z pozostawieniem przy pełnionych obowiązkach. 24 V 1830 r. został odznaczony Znakiem Honorowym za 20 lat służby (20 lat 9 miesięcy 7 dni tj. od 17 VIII 1809 r.).
Zmarł 2 II 1850 r. Został pochowany na cmentarzu powązkowskim w Warszawie, kwatera 8.
Rysopis: twarz okrągła, oczy piwne, nos mały, włosy ciemne, czoło wysokie, wzrost 2 arszyny 5 7/8 werszeków (co daje w przybliżeniu 168 cm).
Miejsce urodzenia:
Celiny
Ojciec:
Celiński Franciszek
Matka:
Celińska Teresa z d. Połolskich (Podowskich)
Funkcje wojskowe:
1813 dowódca 1. kompanii pułku eklererów-krakusów;
1814-03-15 - szef szwadronu;
1821-09-22 - 1830 - p.o. dyrektora administracji szpitala głównego
Miejsce pochówku:
Warszawa, Cmentarz Powązkowski, kwatera 8
Indeks osobowy:
Bonaparte Napoleon Celiński Franciszek, Celiński Józef, Celińska Teresa z d. Połolska (Podowska), Podowska Teresa - zob. Celińska Teresa z d. Połolska (Podowska), Połolska Teresa - zob. Celińska Teresa z d. Połolska (Podowska), Poniatowski Józef, Potocki Jan, Taliński ?
Celiński Józef, Materiały biograficzne Zbigniewa Zacharewicza do słownika oficerów wojsk polskich 1815-1831, oprac. zesp. pod red. Adama Świątka, 05.01.2026, www.bazazacharewicza.pl [dostęp: 01.10.2026] [ kopiuj ]
Projekt realizowany w Instytucie Historii Uniwersytetu Jagiellońskiego we współpracy z Fundacją Centrum Dokumentacji Czynu Niepodległościowego w Krakowie. Sfinansowano ze środków Wydziału Historycznego Uniwersytetu Jagiellońskiego.
