Czekierski Walenty

Biogram:


Czekierski Walenty h. Rawicz (1788-1871), podpułkownik wojska Królestwa Polskiego i kawaler orderu Virtuti Militari. Ur. 14 II w Warszawie. Syn Stanisława i Agnieszki z Wroczyńskich. Jego ojciec był warszawskim chirurgiem urodzonym w 1738 a zmarłym IX 1823 w majątku syna Józefa w Pruszkowie. Walenty Czekierski w 1800 rozpoczął naukę w Liceum Warszawskim Lindego. W 1806 wstąpił do 2 Pułku Piechoty Księstwa Warszawskiego, którego dowódcą był Stanisław Potocki. Umieszczono go w kompani kpt. Augusta Gierszta w 2 Batalionie. Dzięki gorliwemu wykonywaniu rozkazów awansował na starszego sierżanta, a następnie 20 VII 1807 na podporucznika i 20 V 1809 na porucznika. Odbył kampanie w 1809, w czasie której brał udział w wyprawie na Kobierniki, walkach nad Sanem i w obronie Sandomierza. Podczas marszu z Sandomierza w kierunku Gpatowa jego kompania została zaatakowana i poniosła ciężkie straty. Zginął wówczas dowódca kpt. K. Kossowskiego, którego Walenty Czekierski zastąpił na stanowisku 6 VI 1809. Po zakończeniu kampanii został przeniesiony do Batalionu Hornowskiego. W okresie zimowym z przełomu 1809 i 1810 przebywał w Nasielsku. 9 IX 1811 awansował na kapitana 3 Pułku Piechoty. Wziął udział w inwazji na Rosję i walczył w bitwie pod Borodino, gdzie został ranny. Za odbytą kampanię odznaczono go w 1813 krzyżem złotym Virtuti Militari. 25 III 1815 został przeniesiony z 3 Pułku Piechoty do Batalionu Wzorowego Strzelców Piechoty, a następnie 20 VI 1815 do Batalionu Strzelców Piechoty Gwardii, 27 IX 1817 do Pułku Grenadierów Gwardii. 26 XI 1819 ze względu na zły stan zdrowia został dymisjonowany w stopniu podpułkownika z pozwoleniem noszenia munduru. Po zakończeniu kariery wojskowej przeniósł się z Uniszewa do Warszawy. 5 X 1826 został wezwany na stawienie się przed Horomicką Komisją Wojskową po odbiór wystawionego dowodu Komisji Centralnej Likwidacyjnej dotyczącego zaległej płacy w kwocie 3 450 złotych polskich. W 1853 pełnił funkcje pisarza magazynu solnego w Mniszewie. Zmarł 1 XI 1871 w Warszawie i został pochowany na Cmentarzu Powązkowskim w kwaterze 43 rząd 6. W 1830 wziął ślub z Zofią ze Szczakowskich, ur. 1793 a zmarłą 11 VIII 1853 w Warszawie. Była dziedziczką dóbr Sobolew. Z tego małżeństwa pochodzą dwie córki Kajetana i Zuzanna. Miał również brata Józefa.

Miejsce urodzenia:


Warszawa

Herb:


Rawicz

Ojciec:


Czekierski Stanisław

Matka:


Czekierska Agnieszka z d. Wroczyńska

Funkcje poza służbą wojskową:


Pisarz magazynu solnego w Mniszewie

Miejsce pogrzebu:


Warszawa

Miejsce pochówku:


Warszawa, cmentarz powązkowski

Żona:


Zofia z d. Szczakowska

Dzieci:


Czekierska Kajetana Czekierski Zuzanna

Indeks osobowy:


Czekierski Walenty Czekierski Stanisław Czekierska Agnieszka z d. Wroczyńska Czekierski Józef Czekierska Zofia z d. Szczakowska Czekierska Kajetana Czekierska Zuznna Potocki Stanisław Gierszt August Matuciak Józef

Indeks geograficzny:


Warszawa Możajsk Pruszków Mniszów Sobolew powiat łukowski Kobierniki Sandomierz Nasielsk Uniszewo

Jak cytować:

Czekierski Walenty, Materiały biograficzne Zbigniewa Zacharewicza do słownika oficerów wojsk polskich 1815-1831, oprac. zesp. pod red. Adama Świątka, 05.01.2026, www.bazazacharewicza.pl [dostęp: 01.10.2026] [ kopiuj ]

Napisz do nas

captcha

Projekt realizowany w Instytucie Historii Uniwersytetu Jagiellońskiego we współpracy z Fundacją Centrum Dokumentacji Czynu Niepodległościowego w Krakowie. Sfinansowano ze środków Wydziału Historycznego Uniwersytetu Jagiellońskiego.

              Materiały biograficzne Zbigniewa Zacharewicza