Biogram:
Czarnecki Jan (1789-?), oficer wojsk Księstwa Warszawskiego.
Urodził się około roku 1789 w Służewie w powiecie radziejowskim.
Służbę wojskową rozpoczął 25 XI 1806. W powstającym wojsku polskim szybko, bo już 16 XII tego roku mianowany został porucznikiem. 14 IV 1808 r. umieszczony został w 7 Pułku Piechoty jako oficer nadkompletowy bez płacy. Już 31 V 1808 r. otrzymał jednak dymisję z tej pozycji. Do służby wstąpił ponownie, tym razem w stopniu podporucznika wszedł w skład 9 Pułku Piechoty. Walczył ze swym oddziałem w Hiszpanii, gdzie odznaczył się w bitwie pod Almonalid (11 VIII 1809 r.) Miesiąc później (11 IX) otrzymał stopień porucznika. Po bitwie pod Motril (21 VIII 1811) przejął od kapitana I. Rymaszewskiego dowództwo kompanii, co równało się także z jego awansem na stopień kapitana. Później pełnił jeszcze funkcję dowódcy Kompanii Grenadierów 2 Batalionu. Za osiągnięcia został odznaczony krzyżem kawalerskim Virtuti Militari. Po utworzeniu Królestwa Polskiego, 3 II 1815 r. przeznaczony został w stopniu kapitana do 7 Pułku Liniowego. Następnie urlopowany do czasu otrzymania żądanej dymisji. 9 XII 1815 r. dymisjonowany z wojska z pozwoleniem noszenia munduru.
