Manini Franciszek (1792-?), oficer armii Księstwa Warszawskiego i Królestwa Polskiego. Urodził się 3 XII 1792 r. w Warszawie. 19 VIII 1808 r. wstąpił do 6 Pułku Piechoty Księstwa Warszawskiego jako żołnierz, W kampanii 1809 r. walczył pod Raszynem (19 IV), Górą Kalwarią (2 V) i Nowym Miastem (24 VI). 15 VII 1809 r. brał udział w zajęciu Krakowa. 16 IX 1809 r. awansował na sierżanta. W kampanii 1812 r. walczył pod Mirem (10 VII). 12 VII 1812 r. postąpił na stopień starszego sierżanta. 17 VIII walczył pod Smoleńskiem, w dniach 4-16 IX uczestniczył w blokadzie Bobrujska, 30 X walczył pod Wołczynem, 21 XI pod Borysowem, 28 XI walczył pod Berezyną, gdzie został ranny w prawą rękę od kuli karabinowej. 9 I 1813 r. awansował na podporucznika (nominacja nr 134). 1 VI 1813 r. został przeniesiony do 15 Pułku Piechoty. 26 VIII 1813 r. odznaczony orderem Virtuti Militari V klasy za kampanię 1812 r. W kampanii 1813 r. walczył pod Löbau (26 VIII), pod Geithain (6-7 X), pod Frohburgiem (8 X), Penigiem (9 X), później bronił Wirtembergii, walczył pod Lipskiem (18-19 X). 28 X 1813 r. został kawalerem Legii Honorowej (nr 41743) za udział w bitwie pod Lipskiem. W I 1814 r. przeniesiony został do Pułku Piechoty Nadwiślańskiej z przeznaczeniem do 4 Kompanii II Batalionu. W kampanii 1814 r. brał udział w obronie Soissons (1- 3 III) i walczył pod Arcis-sur-Aube (31 III). Dnia 11 VIII 1814 r. powrócił do kraju. 1 XI 1814 r. przeniesiony został do Batalionu Instrukcyjnego. 3 II 1815 r. wstąpił w stopniu podporucznika do 6 Pułku Piechoty Liniowej. 8 X 1817 r. był urlopowany na 45 dni. 2 IV 1820 r. awansował na stopień porucznika. 20 IV 1829 r. postąpił na stopień kapitana. 24 V 1830 r. został odznaczony Znakiem Honorowym za 15 lat służby (za 17 lat, 4 miesiące, 15 dni, licząc od 9 I 1813 r.).
Bibliografia:
Archiwalia | Archiwum Główne Akt Dawnych - Komisja Rządowa Wojny | 69c, s. 143-144; 332, k. 40-41
Archiwalia | Archiwum Narodowe w Krakowie - Zbiór Zygmunta Glogera |
Źródła drukowane | Przepisy o znaku honorowym, niemniéy lista imienna generałow, officerów wyższych i niższych, oraz urzędnikow woyskowych, tak w służbie będących, jako też dymissyonowanych, znakiem honorowym ozdobionych w roku 1830, Warszawa 1830 |
Manini Franciszek, Materiały biograficzne Zbigniewa Zacharewicza do słownika oficerów wojsk polskich 1815-1831, oprac. zesp. pod red. Adama Świątka, 21.06.2026, www.bazazacharewicza.pl [dostęp: 01.10.2026] [ kopiuj ]
Projekt realizowany w Instytucie Historii Uniwersytetu Jagiellońskiego we współpracy z Fundacją Centrum Dokumentacji Czynu Niepodległościowego w Krakowie. Sfinansowano ze środków Wydziału Historycznego Uniwersytetu Jagiellońskiego.