Manicki Józef (1795-?), oficer armii Królestwa Polskiego. Urodził się 1 III 1795 r. we wsi Wielunka (powiat przemyski) jako syn Józefa i Anny. 29 II 1820 r. wstąpił na ochotnika do 2 Pułku Strzelców Pieszych jako żołnierz. 20 III 1820 r. został awansowany na podoficera. Uczył się w Szkole Podchorążych Piechoty. 31 V 1823 r. postąpił na podporucznika w 2 Pułku Strzelców Pieszych. 11 XII 1829 r. był urlopowany na 20 dni do Galicji austriackiej. Według rysopisu miał okrągłą twarz, siwe oczy, gruby nos, czarne włosy, niskie czoło, wzrost - 2 arszyny i 6 werszeków (około 168 cm).
Bibliografia:
Archiwalia | Archiwum Główne Akt Dawnych - Komisja Rządowa Wojny | 336, k. 168-169
Opracowania | Księga Pamiątkowa 1830 - 29 XI-1930. Szkice z dziejów piechoty polskiej (Księga SPP), Ostrów-Komorowo 1930 | s. 184
Data urodzenia:
01.03.1795
Miejsce urodzenia:
Wielunka, powiat Przemyśl
Ojciec:
Manicki Józef
Matka:
Manicka Anna
Szkoły:
Szkoła Podchorążych Piechoty
Początek służby wojskowej:
29.02.1820
Wojska:
Wojsko Królestwa Polskiego (1815-1831) | Piechota | 2 Pułk Strzelców Pieszych (1815-1831)
Awanse:
Szeregowi i podoficerowie | podoficer | 20.03.1820
Manicki Józef, Materiały biograficzne Zbigniewa Zacharewicza do słownika oficerów wojsk polskich 1815-1831, oprac. zesp. pod red. Adama Świątka, 21.06.2026, www.bazazacharewicza.pl [dostęp: 01.10.2026] [ kopiuj ]
Projekt realizowany w Instytucie Historii Uniwersytetu Jagiellońskiego we współpracy z Fundacją Centrum Dokumentacji Czynu Niepodległościowego w Krakowie. Sfinansowano ze środków Wydziału Historycznego Uniwersytetu Jagiellońskiego.