Łabędzki (Łabendzki) Piotr (1791-?), podoficer armii Księstwa Warszawskiego i oficer armii Królestwa Polskiego. Urodził się 27 III 1791 r. we wsi Wiśniowcu w powiecie mariampolskim jako syn Piotra i Marianny. W VIII 1812 r. wstąpił na ochotnika jako żołnierz do 18 Pułku Piechoty Księstwa Warszawskiego, w batalionie szefa Stanisława Trębickiego awansował w 1812 r. na kaprala i sierżanta. W czasie marszu z Wilna do Modlina rozchorował się w drodze, został we wsi Grądy koło Łomży, gdzie leżał chory sześć tygodni. Po wyzdrowieniu wrócił do powiatu mariampolskiego. W 1815 r. wcielony został do kadr w Mariampolu. 15 III 1815 r. wszedł w skład 4 Pułku Strzelców Pieszych armii Królestwa Polskiego. 1 II 1816 r. awansował na starszego sierżanta. 21 VIII 1818 r. dostał pozwolenie noszenia felcechu srebrnego. 8 V 1822 r. wstąpił do Szkoły Podchorążych Piechoty w stopniu podporucznika w 4 Pułku Strzelców Pieszych.
Bibliografia:
Archiwalia | Archiwum Główne Akt Dawnych - Komisja Rządowa Wojny | 337, k. 107-111
Opracowania | Księga Pamiątkowa 1830 - 29 XI-1930. Szkice z dziejów piechoty polskiej (Księga SPP), Ostrów-Komorowo 1930 | s. 183
Data urodzenia:
27.03.1791
Miejsce urodzenia:
Wiśniowiec, powiat mariampolski
Ojciec:
Łabędzki Piotr
Matka:
Łabędzka Marianna
Szkoły:
Szkoła Podchorążych Piechoty
Początek służby wojskowej:
08.1812
Wojska:
Wojsko Królestwa Polskiego (1815-1831) | Piechota | 4 Pułk Strzelców Pieszych (1815-1831)
Wojsko Księstwa Warszawskiego (1806-1814) | Piechota | 18 Pułk Piechoty (1812-1813)
Awanse:
Młodsi oficerowie | podporucznik | 08.05.1822
Szeregowi i podoficerowie | starszy sierżant (sergent-major) | 01.02.1816
Szeregowi i podoficerowie | sierżant (sergent) | 1812
Szeregowi i podoficerowie | kapral (caporal) | 1812
Łabędzki (Łabendzki) Piotr, Materiały biograficzne Zbigniewa Zacharewicza do słownika oficerów wojsk polskich 1815-1831, oprac. zesp. pod red. Adama Świątka, 27.07.2026, www.bazazacharewicza.pl [dostęp: 01.10.2026] [ kopiuj ]
Projekt realizowany w Instytucie Historii Uniwersytetu Jagiellońskiego we współpracy z Fundacją Centrum Dokumentacji Czynu Niepodległościowego w Krakowie. Sfinansowano ze środków Wydziału Historycznego Uniwersytetu Jagiellońskiego.