Carové Piotr

Biogram:

---

Carové Piotr został przeznaczony w dniu 13 I 1807 r. przez płk. Pakosza, z pełnomocnictwa gen. Jana Henryka Dąbrowskiego, pod rozkazy gen. Stanisława Fiszera. Służył w 6 Pułku Piechoty Księstwa Warszawskiego, w którym 1 IX 1807 r. mianowany został porucznikiem (nominacja z 15 IV 1808 r.). Odbył kampanię 1809 r. i w nagrodę, 1 I 1810 r., otrzymał krzyż złoty Virtuti Militari (nr 1794). 20 VII 1810 r. postąpił na stopień kapitana admirała-majora. Uczestniczył w kampanii rosyjskiej 1812 r. W czasie walk pod Borysowem (21 XI 1812 r. – 22 XI 1812 r.) został ranny i wzięty do niewoli. Przebywał najpierw w Wilnie, a następnie w Charkowie, skąd powrócił do kraju w 1814 r. Następnie, 4 II 1815 r. został przeznaczony w stopniu kapitana do 3 Pułku Strzelców Pieszych. 22 II 1815 r. został urlopowany na 28 dni do departamentu poznańskiego, 25 X 1818 r. na jeden miesiąc do Księstwa Poznańskiego, a 5 II 1820 r. na 50 dni do Księstwa Poznańskiego. Na stopień majora awansował 2 IV 1820 r. W dniu 12 XII 1820 r. został dowódcą 2 Batalionu. Po wystąpieniu na czele swego batalionu na przeglądzie całego Wojska Polskiego, odbytym 29 VIII 1822 r. przed Aleksandrem I, otrzymał jego pochwałę ogłoszoną rozkazem dziennym z 30 VIII 1822 r. Postąpił na stopień podpułkownika 24 V 1829 r. W dniu 24 V 1830 r. został odznaczony Znakiem Honorowym za 20 lat służby (22 lata 23 dni, tj. od 1 V 1808 r.).

Funkcje wojskowe:

---

1820-12-12 - dowódca 2. batalionu

Indeks osobowy:

---

Aleksander I, Carové Piotr, Dąbrowski Jan Henryk, Fiszer Stanisław, Pakosz ?

Indeks geograficzny:

---

Borysów, Charków, Księstwo Poznańskie, Wilno