Bakka Jan

Biogram:


Bakka Jan (1779-1829) oficer armii francuskiej, Księstwa Warszawskiego i Królestwa Polskiego. Urodził się 4 VI 1779 r. w Wielkich Poławkach w powiecie wiłkomierskim. Zaciągnął się jako żołnierz do 1 Pułku Strzelców Konnych 1 III 1807. Przechodząc kolejne stopnie podoficerskie mianowany został podporucznikiem 7 Pułku Jazdy Wojsk Galicyjsko-Francuskich 19 X 1809 r. Od 28 XII 1809 r. służył w 16 Pułku Ułanów Księstwa Warszawskiego. Odbył kampanię w 1809, był w bitwie pod Raszynem (19 IV), odznaczył się w obronie Sandomierza (15-16 VI). Za tę drugą przedstawiony do Krzyża Złotego Virtuti Militari, który otrzymał 1 I 1810 r. 7 II 1811 r. awansował na porucznika (patent nr 3938 z 4 XII 1811 r.). Mianowany kapitanem 7 II 1812 r. (wg Gembarzewskiego: 1813 r.). W czasie kampanii rosyjskiej 1812 r. był w bitwach pod Mirem (10 VII), Możajskiem (7 IX), Moskwą (14 IX), Kaługą, Borysowem (21 XI), gdzie został pchnięty lancą w lewy bok i krzyż oraz cięty pałaszem w prawie ramię), Kraszewem (14 XI) i nad Berezyną (28 XI). 17 IV 1813 r przeniesiony został w Krakowie do 3 Pułku Przedniej Straży Krakusów dowodzonego przez mjr. Michała Korytowskiego. 31 XII 1813 r. umieszczono go w Pułku Eklererów-Krakusów, w którym został dowódcą 2 kompanii. Z pułkiem tym uczestniczył w bitwach w 1813 r.: pod Reichenburgiem, Altenburgiem (9 X), Lipskiem (19 X), gdzie został kontuzjowany od kartacza w lewą nogę i Hanau (30 X). 28 X 1813 r. odznaczono go Legią Honorową kawalerii (nr 41 764). W kampanii francuskiej 1814 r. znajdował się w bitwach pod Claye (29 III) i Paryżem (30 III). 13 II 1815 r. został przydzielony do 3 Pułku Ułanów w stopniu kapitana. 24 XI 1816 r. urlopowany został na 2 miesiące do guberni wileńskiej. 19 III 1826 r. urlopowany został na 6 tygodni do guberni wileńskiej. W tymże roku pełnił rolę dowódcy szwadronu rezerwowego. 6 VI 1827 r. nominowano go na majora w Korpusie Inwalidów i Weteranów (10 Kompania Weteranów). 2 XI 1827 r. mianowano go dowódcą kompanii po zmarłym mjr. Karolu Mullerze. Zmarł 19 I 1829 r. w Siedlcach. Ożeniony z Zuzanną urodzoną w 1789 r., zmarłą 15 XI 1860 r. w Warszawie i pochowaną na cmentarzu ewangelicko-augsburskim. Posiadał z nią trzech synów: Stanisława Wacława - inżyniera, Władysława Jerzego i Ignacego Hieronima.

Miejsce urodzenia:


Wielkie Poławyki (powiat wiłkomierski)

Funkcje wojskowe:


1826-??-?? dowódca Szwadronu Rezerwowego; 1827-11-02 dowódca 10 Kompanii Weteranów Korpusu Inwalidów i Weteranów

Żona:


Bakka Zuzanna, ur. w 1789 r., zmarła 15 XI 1860 r. w Warszawie i pochowana na cmentarzu ewangelicko-augsburskim.

Dzieci:


Bakka Stanisław Wacław - inżynier; Bakka Władysław Jerzy; Bakka Ignacy Hieronim

Indeks osobowy:


Bakka Ignacy Hieronim; Bakka Jan; Bakka Stanisław; Bakka Władysław Jerzy; Bakka Zuzanna; Korytowski Michał; Muller Karol

Indeks geograficzny:


Altenburg; Berezyna; Borysów; Claye; Hanau; Kaługa; Kraków; Księstwo Warszawskie; Lipsk Mir; Moskwa; Możajsk; Paryż; Raszyn; Reichenburg; Sandomierz; Siedlce; Warszawa; Wielkie Poławyki; wileńska gubernia; wiłkomierski powiat

Jak cytować:

Bakka Jan, Materiały biograficzne Zbigniewa Zacharewicza do słownika oficerów wojsk polskich 1815-1831, oprac. zesp. pod red. Adama Świątka, 05.01.2026, www.bazazacharewicza.pl [dostęp: 01.10.2026] [ kopiuj ]

Napisz do nas

captcha

Projekt realizowany w Instytucie Historii Uniwersytetu Jagiellońskiego we współpracy z Fundacją Centrum Dokumentacji Czynu Niepodległościowego w Krakowie. Sfinansowano ze środków Wydziału Historycznego Uniwersytetu Jagiellońskiego.

              Materiały biograficzne Zbigniewa Zacharewicza