Biogram:
Bayer Maciej (Mathieu) (1775 lub 1776-1827) - oficer armii koronnej, Legionów Polskich we Włoszech. Legii Nadwiślańskiej i armii Królestwa Polskiego. Urodził się 24 II 1775 lub 24 II 1776 r. w Krakowie. W 1794 r. służył w Wojsku Polskim w stopniu sierżanta. Wstąpił do Legii Polskiej we Włoszech 22 X 1797 r. w stopniu podporucznika. Mógł być podporucznikiem w legionach od 6 VIII 1797 r., gdzie 13 VIII został umieszczony w III Batalionie 2 Legii. Żołnierz na służbie w kampanii we Włoszech VI do IX 1797 r. Uczestniczył tam 26 III 1798 r. w bitwie pod Weroną oraz 5 IV 1798 r. w Legnano. Brał udział w obronie Mantui od 11 IV do 29 VII 1799 r., skutkiem czego spędził 40 dni w niewoli. Po powrocie z niewoli przebywał we wrześniu 1799 r. w Lyonie i Grenoble, a 27 XI w Fort Barreau. Otrzymał stopień porucznika 19 VIII 1800 r. Umieszczony 27 VIII 1800 r. w stopniu porucznika III klasy w VI Batalionie Piechoty 1 Legii w Tulonie. Następnie przeniesiony do Marsylii. Przy reorganizacji, umieszczony 8 XII 1801 r w stopniu porucznika w 3 Kompanii III Batalionu 1 Półbrygady. Przybył VIII 1802 r z Reggio do Mediolanu. Przedstawiony 1 I 1803 r. na kapitana. Uczestniczył XIII 1806 r. w kampanii we Włoszech. Należąc do 3 pułku piechoty Legii Nadwiślańskiej 15 VII 1807 otrzymuje awans na kapitana adiunkta majora. Dnia 16 VII 1808 r. zostaje szefem I Batalionu 3 Pułku Piechoty Legii Nadwiślańskiej oraz 7 XI 1808 r. szefem I Batalionu 2 Pułku Piechoty Legii Nadwiślańskiej. Brał udział w kampaniach w latach 1808-1811 w Hiszpanii oraz w 1812 r. w Rosji. Uczestniczył w oblężeniu Saragossy w składzie III Brygady 2 Dywizji Korpusu oblężniczego, gdzie zostaje ranny w trakcie szturmu miasta 27 I 1809 r. W bitwie pod Belchite 18 VI 1809 r. otrzymał postrzał w policzek. Zdobył 29 XII 1809 r. odznaczenie Legii Honorowej ( nr. 27106) oraz 26 XI 1810 r. Vilitutti Militari (nr 4107). Dnia 31 III 1812 r. został kawalerem cesarstwa z donacją 2000 franków. Żołnierz gwardii francuskiej w stopniu majora przeznaczony do 5 Pułku Piechoty Liniowej Królestwa Polskiego. Następnie 10 III 1816 r. przeniesiony do Korpusu Weteranów. Dowódca Kompanii Inwalidów w Łęczycy, a 18 XII 1816 r. dowódca 4 Kompanii Weteranów. Urlopowany na 2 miesiące 1 VIII 1826 r. do Karlsbadu i Marienbadu oraz także na 2 miesiące 22 VI 1827 r. do Karlsbadu i Marienbadu. Prolongata urlopu 1 VIII 1827 r. w Toeplitz o 1 miesiąc. Zmarł 7 XII 1827 r.
