Kuniowski Jan (Kuniowski Jean)

Biogram:

---

Kuniowski Jan (Jean) (1770-1824), oficer Legionów Polskich we Włoszech, Legii Nadwiślańskiej, Księstwa Warszawskiego oraz Księstwa Polskiego. Urodził się 20 XII 1770 r. w Smotryczu koło Kamieńca Podolskiego. 29 I 1797 r. wstąpił do Legii polskiej we Włoszech w stopniu adiutanta-podoficera. W latach 1797-1801 uczestniczył w kampaniach we Włoszech. 21 III 1797 r. awansował na podporucznika piechoty. 15 VII 1797 r. został porucznikiem 3 Batalionu (1 Batalionu 2 Legii) w Reggio. 2 VIII 1797 r. uzyskał stopień porucznika. 24 II 1798 r. w Mantui zastąpił kpt. Jana Deszera z 2 Batalionu 2 Legii. Uczestniczył w wojnie z II koalicją antyfrancuską. 30 VII 1799 r. w trakcie oblężenia Mantui dostał się do niewoli. We IX 1799 r. został delegowany z żołnierzami do Lyon - Grenoble. 8 VII 1800 r. powrócił do korpusu. Chciał żądać dymisji, ale nie wystąpił w obliczu wojny. W dniu 20 XI 1800 r. zastąpił kkt. Edwarda Żółtowskiego w Radzie Gospodarczej. 18 VI 1801 r. został kapitanem 3 Batalionu Legii Włoskiej w Fayence. Został zreformowany z 1 Półbrygady. 24 IX 1802 r. zgłosił się na wyprawę na San Domingo, gdzie 20 III 1803 r. Francesco Melzi d'Eril mianował go kapitanem w 1 Półbrygadzie. W 1803 r. przebywał w Apulii, w 1805 r. w Wenecji, 24 XI 1805 r. w Castel-Franco, a w 1806 r. w Kalabrii. 30 VII 1806 r. został ranny w Cotrone i wzięty do niewoli brytyjskiej. Został przewieziony do Portsmouth. Uwolniono go na słowo, a od 10 XI 1806 r. do 29 X 1811 r. przebywał w Lichfield, skąd później uciekł. 19 XII 1811 r. powrócił z niewoli do zakładu Legii Nadwiślańskiej w Sedanie. 8 IV 1812 r. został zatwierdzony w stopniu kapitana (z ważnością od 20 III 1803 r.) z umieszczeniem w 1 Pułku Piechoty Legii Nadwiślańskiej. W kampanii 1812 r. brał udział w bitwach pod Smoleńskiem (17 VIII), Możajskiem (7 IX), Tarutino (4 X) i nad Berezyną (28 XI). W 1813 r. służył nadal w 1 Pułku Piechoty Nadwiślańskiej. W kampanii z 1813 r. uczestniczył w obronie Szpandawy (17 IV), za którą 11 VII 1813 r. otrzymał Krzyż Kawalerski Legii Honorowej (nr 38151) oraz w bitwach pod Stolpen i Lipskiem (16-19 X), gdzie został ranny. We IX 1814 r. został umieszczony w stopniu kapitana w Korpusie Inwalidów i Weteranów. 18 XII 1816 r. przeznaczony został do 2 Kompanii Weteranów na dowódcę oddziału w Warszawie. W III 1821 r. dowodził 2 Kompanią. 23 IX 1822 r. przeniesiony został do 1 Kompanii Inwalidów. Zmarł 19 IV 1824 r. Był ożeniony z Wiktorią Stuart, z którą mial syna Kajetana Jana, urodzonego 27 VII (lub 27 XI) 1818 r., urzędnika w Królestwie Polskim, w 1853 r. piastującego stanowisko rachmistrza w biurze Naczelnika powiatu mławskiego w gubernii płockiej. Żona i syn, po jego śmierci otrzymali renty wdowią i sierocą w wymiarze rocznym po 1125 złotych polskich, które zostały wypłacane w Kasie Głównej Komisji Województwa Mazowieckiego w Warszawie.

Funkcje wojskowe:

---

1800-11-20 Zastępca (tego dnia) w Radzie Gospodarczej 1853-??-?? - wachmistrz w biurze naczelnika powiatu mławskiego w guberni płockiej

Indeks osobowy:

---

Deszert Jan, Kuniowska Wiktoria z d. Stuart, Kuniowski Jan, Kuniowski Kajetan Jan, Melzi d'Eril Francesco Żółtowski Edward

Indeks geograficzny:

---

Apulia Berezyna Castel-franco Cotrone Fayence Grenoble Kalabria Kamieniec Podolski Lichfield Lipsk Lyon Mantua mławski powiat Możajsk płocka gubernia Portsmouth San Domingo Sedan Smoleńsk Smotrycz Stolpen Szpandawa Tarutino Warszawa Wenecja Włochy