Lewicki Szymon (1789-?), oficer armii Księstwa Warszawskiego i armii Królestwa Polskiego. Urodził się 17 XI 1789 r. w miejscowości Pohoryła (Pohoryta) na Wołyniu jako syn Marcina Lewickiego i Marianny z Oczkowskich. 25 VI 1809 r. wstąpił jako żołnierz do 1 Pułku Huzarów Galicyjsko-Francuskich. 30 VI 1809 r. awansował na kaprala. 28 XII 1809 r. przeniesiono go do 13 Pułku Huzarów Księstwa Warszawskiego. 15 XII 1810 r. postąpił na sierżanta, a 11 II 1812 r. na wachmistrza. 1 XII 1812 r. został podporucznikiem. Brał udział w kampanii 1813 roku, walcząc pod Dreznem (13 X), pod Meissen (Miśnią), Torgau, pod Pirną (17 X). W dniach 7 X - 11 XI 1813 r. uczestniczył w obronie Drezna, w ramach której wziął udział w wycieczkach pod Plauen i Neudorf, gdzie został ranny na skutek postrzału kulą karabinową. 11 XI 1813 r. trafił do niewoli. Przebywał w niej do 8 VIII 1814 r. Po zwolnieniu z niewoli trafił do kadr. 13 II 1815 r. został wcielony do 1 Pułku Ułanów, w którym awansował na porucznika 2 IV 1820 r. Wraz z przeniesieniem do 4 Pułku Ułanów 24 I 1830 r. otrzymał awans na kapitana. W dniu 14 IX 1830 r. otrzymał Znak Honorowy za 15 lat służby (za 17 lat, 3 miesiące i 8 dni służby, licząc od 16 II 1813 r.).
Miejsce urodzenia:
Pohoryta vel Pohoryła
Ojciec:
Lewicki Marcin
Matka:
Lewicka Marianna z d. Oczkowska
Indeks osobowy:
Lewicki Szymon
Lewicki Marcin
Lewicka Marianna z d. Oczkowska
Oczkowska Marianna - zob. Lewicka Marianna z d. Oczkowska
Lewicki Szymon, Materiały biograficzne Zbigniewa Zacharewicza do słownika oficerów wojsk polskich 1815-1831, oprac. zesp. pod red. Adama Świątka, 05.01.2026, www.bazazacharewicza.pl [dostęp: 01.10.2026] [ kopiuj ]
Projekt realizowany w Instytucie Historii Uniwersytetu Jagiellońskiego we współpracy z Fundacją Centrum Dokumentacji Czynu Niepodległościowego w Krakowie. Sfinansowano ze środków Wydziału Historycznego Uniwersytetu Jagiellońskiego.